Dementi genti?: nr 23 V2

Zo de kiezer heeft gesproken, nu is het de beurt aan de HH.

Wat moet je met zo'n titel? Natuurlijk ironisch bedoeld maar toch. Soms gaat de waarheid ook al zo hard dat de leugen op achterstand wordt gezet en in feite ermee aan de haal gaat.
De titel had ook kunnen zijn: Zoekt de verschillen, maar dat hebben de HH als extra service naar u beste lezers al voor u gedaan. Zo.

Soms gebeuren dingen die niemand kan voorspellen. Waarschijnlijk geheugengebrek, maar ook lokale domheid. Of gewoon pech. Maar eens in de zoveel tijd vertonen de HH een zekere stoerheid die grenst aan masculin. In dit geval: net doen of je de route niet kent en gewoon de ander ermee overvallen. Die laatste als steeds even onnozel heeft niets in de gaten. Denkt de ander zult u eens.
Zo kan het gebeuren dat we opnieuw naar Veenendaal afreisden om daar in alle oprechtheid een wandeling aan te vangen die in bepaalde ogen nieuw was. Het duurde telkenmale niet lang maar wel lang genoeg om eerst file vrij naar Veenendaal af te reizen en daar de auto bij een bepaald station te parkeren. Alsof dat niet genoeg was moesten natuurlijk de schoenen worden gewisseld.
Tijdens dit inmiddels wereldberoemde ritueel werden de HH gadegeslagen door Veenendaalse schonen in diverse formaten en afmetingen. Dat maakt ons niet uit maar dan is het maar bekend.
Zo werd een snode opmerking gemaakt door een vrouwpersoon op zekere leeftijd die blijkbaar de conclusie trok dat de HH de paden op en vervolgens de lanen in zouden gaan. <Waar verstopt men door de weeks deze orakels? Woont zoiets gewoon thuis? Kijkt het TV? Luistert het naar Spotify? Kijk, de HH niet>
Wij vragen u: wie heeft hier gelekt? Hoe kon deze persoon dit weten? Wij dreigen nu reeds te stoppen met publiceren tot de onderste steen een plekje hoger ligt.
Inmiddels liepen wij verder en werd het allengs duidelijk dat we niet naar elkaar verborgen konden houden dat de route al gelopen was en niet eens zo heel lang geleden.

Vandaar bijgaand ons integrale verslag van destijds aangevuld met aanvullingen des hedens. Wilt u het origineel lezen en de bijbehorende foto's inzien zoek dan op nr 23.

situatie 14-9-2012

Zo, nu eerst maar dit. Wandelen kan leuk zijn maar overdrijving voert tot prestatie en lood in den benen. Daarnaast is het natuurlijk zo dat wij ook graag anderen uitnodigen tot en daar niet tussen willen komen.
Vandaar dat deze week uitvoerig met anderen en diversen is overlegd hoe nu verder. Limburg is geweest, daar hebben we het niet meer over maar het wandelleven moet wel verder. Hoe nu verder? Oh, u wilt het echt weten!
Nu dan, HF kwam met behoorlijke aarzeling, hoegenaamd had hij een file ontdekt en was aansluitend erin gaan staan, veel later dan gebruikelijk en verwacht ten huize van HH ter uiteindelijke ophaling. Hoewel jassen en der paraplu deelgenoot kunnen wij nu reeds verklappen dat gebruik ho maar.

Deze keer was HF gewoon op tijd om wellicht een van de laatste ritten in de huidige Xantia te doen aanvangen want wijsheden vooraf dit keer noopten tot omkijking naar ander verplaatsvoertuig.

HH had op verzoek diverse schaduw en lommerrijke wandelingen opgezocht op ons onvolprezen www en dus ook internet. Tja, toen kwam het keuze moment en hoewel HF de keuze aan HH liet wist de laatste toch HF te bewegen een voorkeur uit te duiden. Zodoende gingen wij groen wisselen en wel de nummer 23. 18 km zou het worden , zowel en inclusief heen als terugwandeling.

Eigenlijk nu hetzelfde waarbij het leek of het allemaal weer even nieuw was. De stelligheid waarmee HF HH ermee overrompelde kon deze laatste niet weerleggen alzo en dus geschiedde. De rest is geschiedenis.

Na aankomt in het onvolprezen Veenendaal werd ons de bereiking ender parkeer getracht te ontmoedigen. Maar na omzwervingen werd toch besloten vanaf het begin en laat alle openbrekingen en asfalteringswerkzaamheden maar de ... krijgen.

Nu konden we gewoon bij het station parkeren waar volgens een ander lokaal orakel 4 x per uur een trein te zien zou zijn. U vergeeft de HH dat zij dit soort futiliteiten niet gaan controleren.
Asfalteringswerkzaamheden waren afgerond en dus klaar. 

Schoenen gewisseld, bij HF loodvulling, en op weg.

Zie opmerking hierboven.

Dichterslaan helemaal uitlopen en na verloop wordt dit landweg. Onderweg nog even dit. Wilt u nooit ender nimmer gebruikte groene wissels als teken van ondankbaarheid zomaar weggooien? Laat dit een les voor u zijn.

Deze boodschap is goed aangekomen. Niets gevonden. Hulde!

Past op voor mountainbikers

bergen op in lanen

Bij een donkergroen electriciteitshuisje RA en dan gaat het feest beginnen. Steeds met een lekkere schaduw werden de HH begeleid bij de eerste onzekere stappen. Wandelend komt u ook langs het egelmeer. Hier is sprake van dramatiek en laag water. Om hier dan een dergelijke meterunit te plaatsen lijkt de HH overdreven, mar een effect wordt wel bereikt. U moet zich hier wel gaan realiseren dat u de hele amerongse berg gaat beklimmen. Slaat de schrik u nu reeds om het hart dan is retournering nog steeds een optie.
Hier kozen wij dit keer wel de juiste route zodat we toch enigszins anders konden voortschrijden. Het was ook omstreeks deze tijd dat wij sinds lange tijd weer eens twee herten mochten waarnemen. Tijd voor een foto werd ons en dus ook u lieve lezer niet gegund. De waarschuwing voor de mountainbikers moet u aangaande slaan niet in de wind hoewel niet duidelijk werd voor wie de waarschuwing het meeste effect heeft of zou moeten hebben.

zomaar wat actie onderweg

zomaar wat actie onderweg

Hebt u de aanwijzingen met goed gevolg dan kunt u bij AP21793 (met zes sprongen) LA en een stijgend grindpad. Hiermee wordt voorkomen dat de berg naar u toe komt. Eenmaal boven is uitpuffing maar ook uitrusting mogelijk en begint de kalme afdaling naar Amerongen. U blijft aan de buitenzijde en via statige huizen en dito kerk wandelt u langs het kasteel. Alhier was sprake van de gelukkigste dag van hun leven.

Vandaag slechts een groep fietsers die verschillende taken spraken. Een hiervan was dermate de tel kwijt dat hij slechts met 2 vingers kon aangeven dat er nog nakomelingen te verwachten waren.

zomaar wat actie onderweg

De HH werden hier (wij denken voor de zekerheid) begeleid door 2 heren en 2 dames. Terwijl de HH wat mijmerden over de dames werd er natuurlijk wel verder gewandeld. Vlak voor het kasteel LA en gaat u de laagte weer in. Vlak voor Zandvoort gingen wij bankzitten naast een heer die de telefoon tot nadere acties wilde bewegen.

zomaar wat actie onderweg

Dit ritueel herhaalde zich met dien verstande dat aangenaam gezelschap ontbrak. Niettemin kwam na enige tijd wederom een lokaal orakel langs die wist te melden dat dit wel een lekker plekkie was. Waar halen ze het vandaan? Vermeldenswaardig is wel dat ook dit orakel niet helemaal conform de standaard maatvoering was uitgevoerd.
Wij daarentegen nuttigden drank en spijzen. Verderop RA en dan gaat u door de bos-uiterwaarden combinatie en met bescherming. Wij ontmoetten hier hooglanders met mannelijke kenmerken maar niettemin begaan met het lot der HH. Klaphekken en voor de molen LA. Pannenkoeken kunt u maar de HH gunden zich deze niet, aangezien HF de dag reeds begonnen was met loden exemplaren gevuld met lood. En deze zaten inmiddels in de benen.

Hier geen bijzonderheden behalve ten gunste van HF lieten de hooglanders zich niet zien.

Ondanks molenweg is deze er gewoon

Bij de pannenkoek voorzichtig oversteken (Elsterstraatweg) en dan gaat u gestaag RD. U moet wel in de negeer modus zijn ingesteld anders wordt de verleiding te groot. Via RA fietspad en let op zandweg gaat u LA en is landgoed Prattenburg binnen bereik gekomen. Hoewel wij ons kunnen voorstellen dat u direct moet u toch 100 meter verder wezen. Wandelt u zoals de HH dan volgt strak langs dennenbos. Dat laatste moet u echt letterlijk nemen. Dus strakten wij zo strak mogelijk, overstaken een overdekt heideveldje en bijna aan het einde kunt u RA om een kijkje te nemen bij kasteel Prattenburg. De HH keken tot zij samen 2 ons wogen maar nietus dus. 

Wij wisten van een vorige keer dus dat kijken werd op voorhand achterwege gelaten. Ook dat strakke deel is nog steeds niet uit de route verwijderd dus u zult weer het enge donkere deel doormoeten en dan pas de kleine en schattige heideveldjes kunnen oversteken. 

vandalisme

Een nieuwer fenomeen diende zich hier aan: terwijl de HH uitgebreid verslag deden van de laatste ontwikkelingen in dildo land bleken wij te worden afgeluisterd door semi-wandelaars die eigenlijk niets anders deden dan gekleed onder een grote paraplu andere wandelaars af te luisteren. Bah! Maar wellicht dat zij met de opgedane kennis enig voordeel kunnen behalen.  Tevens werd wandelen op het laatste deel van dit herhaalde genoegen ons nagenoeg onmogelijk gemaakt aangezien betaalde vandalen werkelijk overal de bomen omzaagden en de restanten lieten liggen. Zelfs een opmerking van HF ditendataangaande werd alsof onbegrip hoogtij vierde naast de heren gedeponeerd. U begrijpt, als dit aan het begin van de wandeling was gebeurd had hier een heel ander verhaal gestaan.....

U gaat middels "Y" splitsingen vaak RA en uiteindelijk LA. U komt dan uit bij de Dijkstraat hoewel deze zich niet direct zo bekend zal maken. Aldaar is het wandelen tot aan huis 132b en dan kunt u RA. U herinnert zich mooie herinneringen en aha. Inderdaad, hier begon het allemaal. Nog steeds was de 2e hands groene wissel niet opgeruimd (foei!) maar wij gingen naar de auto en middels dit vervoermiddel gingen wij boeken lezen onderwijl bier drinkend en garnituren nuttigend. HF bestelde een emmer Hoegaarden, HH een zware kelk met Jupiler.

Deze keer togen wij naar het onvolprezen Nieuwerkerk aan den IJssel alwaar langs wat men zegt de oudste weg van nederland enige uitspanningen zijn opgegraven die oh wonder direct in bedrijf konden worden genomen. Tip: de naam luidt Café l'Esperance. 
Daar bekwamen wij bieren en iets voor erbij in grote hoeveelheden.

Bij het weggaan werd HH nadrukkelijk aangeroepen. Dit bleek in de familiesfeer te liggen. Om bepaalde vrouwen niet onnodig bezorgd te maken laten de HH het hierbij.

Deze keer niets van dit alles. Gewoon naar huis en onder de douche. Everybody happy.

Mogen wij u de volgende keer weer kijkend, lezend en hopelijk genietend aantreffen?
Nog een tip: deze verhalen laten zich heerlijk lezen terwijl u laaft aan een helder dan wel donker bier, al naar gelang uw voorkeur.

Wandelaars en fietsers; allen komen samen bij eetcafé van Pul

Glimwormen, dorsvlegel, sterrenpracht. Geen van deze drie zagen we gedurende de wandeling van deze week. Naar zeer goed gebruik spraken de HH af een wandeltochtje te gaan maken nadat de ene de andere ene van de huisbewoning had losgeweekt. HH deed dat op een prachtige manier met HF, maar niet nadat HH door wegvernieuwers enigzins dwars was geboomd of was gedwarsgeboomd ofzo. Daar willen we af zijn, net als van het dwarsbomen op zich. Rechtbomen zijn bij de HH geliefd. Maar de afgelopen dagen en zo ook de komende dagen doen leiders (m/v) van politieke partijen en anderen verwoede pogingen de aanstaande kiezer in te lijven bij hun achterban. Zoals altijd doen de HH wel mee aan de kiesstrijd an sich, maar houden we ons verre van adviezen dien aangaande. Wel kunnen we adviseren met betrekking tot wandelroutes. Bijvoorbeeld de Groene Wissel startend in en vanuit Steenbergen ( nr 301). Voor personen die ca. 15 km willen wandelen is deze. Omdat HF zich nog 's avonds in verband met fijne familiedingen op een huisjesterrein nabij Orvelte wilde vervoegen, startten de HH vroeg met de voetbewegingen. Vrijwel rechtstreeks naar de startplek gereden, alwaar iemand vanonder een zonnescherm al onze rituelen bewonderde. De vrachtwagen werd doordaar enigzins in de war ( althans de bestuurder), maar uiteindelijk reed het geheel fier de straat in en door. Bij de school vlak voor het park was het druk, maar zeker niet onaangenaam. Het park op zich met fontein en propeller gaf een mooi gevoel. Dat kwam goed uit, want dra zouden de HH de gezellige winkelstraat op gaan. Speciaal had men standjes met oude boeken, auto vol met balonnen en nog veel meer aan laten rukken. Zelfs op de Markt bleek men met groot vertoon ons in te willen halen, alleen was alles nog lang niet klaar. Zo ook niet het Doktersdreefje, dat niet allen was opengelegd, maar ook nog eens een niet mis te ruiken onwelriekende geur afgaf. Het huis van de engelen en zo, bleek geflankeerd te worden door een waterornament. HH deed er zijn voordeel mee. Na de prachtige trompe l'oeil langs de singel. Ganzen genoeg daar in Steenbergen, maar we maakten ons op om via de Wouwseweg naar Welberg te gaan. Leuk trouwens muzikale begeleiding vanaf de sportdag. Welberg bood binnenhuisbreeksloopwerken, maar ook niet nader te noemen bekende dingen, alsmede caravan en een zeer vriendelijke poes. Ondanks de kippen raakten de HH enigzins in de verwardheid middels 2,3 en vierhoevenaanduiding. Ja, is er dan sporen van een paard, een beetje kreupelinvalide ezel of iets in de trant van een duveltje of wellicht alle drie. De geiten, het kalf en de schapen hebben we alsnog advies gegeven over het vragen naar een wortel aan andere voorbijgangers. Zelf een waarschuwing ontvangen voor pasopkippen. De met honden gepaard gaande wandelmevrouw ging door het veld lopen, zodat wij in ieder geval met een gerust hart richting het doodlopende bos gingen en er zelfs het advies tot bezichtiging ter harte namen en opvolgden. Teneinde zelf niet dood te lopen, kropen de HH op een slagboom en nuttigden daar, onder toeziend oog van eikels, fijne boterhammen. HF had eigen gebakken, HH van fabriekswege. Zo, dan nu op naar kunst; kunstliefhebbers zoals we daar zijn. Eerst nog even een amfibie fotograveren en dan over de brug die onder andere mede mogelijk is gemaakt door SBB. En zie daar een iglo van ijsklontzakjes, jawel. Ook aan beide kanten beschilderde binnendeuren, een blikvanger, nestjes van wol, verticale zwartwitlatjes, rode lappen, een boswachterstoel; te veel om op te noemen en de één nog meer kunst dan de ander. Toen we het bos uitgestuurd werden, was er gelukkig wel sprake van geestelijke ondersteuning. Mooie nieuwbouw en hoepela daar waren we weer bij Welberg. Een hele grote kerk hebben ze daar, maar die van Steenbergen is nog veel groter. We bezochten de dorpskroeg niet, maar stevenden langs Stella Maris op naar het autopunt. Na ampel overleg werd gekozen om op goed geluk af te gaan en daar bood Moerstraten een goede kans toe. Tegenover de kerk namen we plaats bij van Pul en toen werd het moeilijk. De bierkeuze is daar namelijk groot en tevens interessant. Het werden La Trappe blondjes en Urthel Saisonnières. Tevreden keerden we huiswaarts.

Herenwissel nr1: de witte gloed

Waarom duurde deze beschrijving zo lang:

1. er was sprake van uitstelgedrag. Weliswaar kort, niet ter afstel, maar vervelend genoeg
2. er was geen route beschikbaar. Zoekacties en wat dies meer zegde ten jammer.
3. vanwege de geheugen problemen van de HH zal er toch eerst gewandeld moeten worden alvorens verhalen kunnen volgen.

HH doet onderzoek

Haagse rituelen

Zodoende kon het gebeuren dat HF eerste belde voordat HH belde. Vandaar dat HH HF te woord kon staan en vragen naar hoezo en waarom. Weer bleek de boosdoener. Regen in zekere mate. Wat bleek alras? Later vertrekken is de uitkomst. Zo gezegd doen.
Rond 10.30 uur van deze morgen stond HF dan ineens voor de deur en kon het volgende probleem worden geanalyseerd.  Als we zo laat vertrekken waar is dan de route? Grote paniek want er was er geen. HH altijd goed voor een slag der kwinken kwam met het belegen voorstel om dan maar richting Den Haag en beter nog Duindorp te rijden, want misschien konden wij een bakkie doen bij een oh cherso babe. Het vooruitzicht en alles wat daarbij hoort ontroerde vooraf.

Als een gezwinde speer werd gereden in alle rust naar Den Haag alwaar HH een aangename route wist naar de bosjes van Poot. (sportlaan is een punt van herkenning). Daar parkeerden wij, zetten de auto uit, en schoenen werde gewisseld waarbij links wel links bleef en zo verder.

eigen huis eerst

met gevaar voor eigen leven

De route meter werd aangezet, de pasjes ingezet en allereerst het bos door. Middels behoorlijke stijgingen en dito behoorlijke dalingen bereikten wij het eindpunt van lijn 12 alwaar wij de duinen in gingen richting Kijkduin. Eerst zie je echter vooral Kijkduin niet. Maar onder een keuvelheid die aan damesgemoed deed denken wandelden de HH kwiek verder en gingen ook nog over een gedeelte met hoge landers, alwaar HF toch een kleine overwinning behaalde door gewoon met HH mee te lopen, dit ondanks zijn natuurlijke angst voor deze dieren.

Toen na voortschrijdend inzicht Kijkduin in zicht kwam bleek duidelijk dat afhankelijk van weer en verkeer deze plek kan verschillen tussen triest en aangenaam. Wij deden de hele boulevard aan strandzijde en aan het einde linksaf richting Ockenburg. Natuurlijk gingen wij niet zo ver maar bogen eerder af richting sportvelden alwaar heerlijk gegeten kon worden onder het genot van een nabije waterpomp. HH wist te vertellen dat we die steeds meer zullen zien. Hoezo kan men vragen.

Onder het onregelmatige kletteren van wat hemelwater kon een blik worden geworpen op de chinese muur en vandaar kon het rechtdoor naar Meer en Bosch, langs de uitspanning (HH had nog herinneringen aan een bepaalde lokatie maar men verbouwde zodoende) en eigenlijk gingen wij op eigen wijze langs en door diverse parken, landgoederen, goudenregenstraat, alwaar de fa Lint en Martens van niets wist, fahrenheitstraat, toch weer sportlaan en bij lijn 12 ging het rechtsaf de duinen in. Dat hier sprake is van nieuwbouw moet u zelf maar eens gaan toetsen.

Helemaal langs de haven wilden de HH niet, zodoende ging het via genoemde bosjes van Poot weer met beklimmingen en zo naar de auto.
Aldaar werd nog even een dame bewonderd maar wij konden niet blijven.

Dan maar naar Rotterdam alwaar een belgisch aandoende gelegenheid zowel bereid als in staat bleek ons van bieren (deels uit een Kluis!) en warme ballen te voorzien. Buiten zittend zagen wij witte gloeden in allerlei stadia passeren.

Vanwaar de titel vraagt u. Dit vereist enig inzicht uwerzijds in de huidige reclame wereld. Er wordt momenteel uitleg gedaan in de reclame blokken naar het waarom dames ook wel eens krabbelen op plekken waar HH regelmatig kratsen. Onderhavige HH wisten niet dat dit te maken heeft met de witte gloed, in de volksmond ook wel witte vloed genoemd. Je kunt hier zonder recept nu wat voor krijgen (natuurlijk tegen betaling) maar dan hoeft de huisarts het niet te weten.
Wisten de HH veel dat de wijze van kleding in driekwart maat ook de staat van gloeden en vloeden aangeeft.
Zo ziet u maar: volgt de HH en wijsheid wordt u in de schoot geworpen.

route zonder beschrijving

De HH zagen en zien ze vliegen.

Vooral in het verleden werden de HH wel eens beticht van niet goed bij verstand zijn; ook door personen uit onze directe omgeving. Geheel benevens de waarheid waren die constateringen niet helemaal, maar soit. Dankzij meedenkwerk van Den Gnoom in hoogst eigen persoon ontstond de mogelijkheid tot combinatie van een ritje naar Schiphol en te aldaar achterlaten van bagage en bijbehorende Nadaomian en het daarna aanvangen van een Schipholeromheenwandeling. Het eerste gedeelte van het plan werd zonder dralen en fouten uitgevoerd. Maar bij nader inzien kreeg de wandeling onder invloed van http://gehe.xs4all.nl/wandelroutes/Amsterdamse_Bos_Oeverlanden_Heemparken.html een andere wending. Dankzij wegopbreking en verkeersregelaars bij VUmc ( niet alleen bij hun longartsen, raad van bestuur etc. is sprake van gerotzooi) kwam de Bosbaan in zicht. Een mooi moment tot schoenuitenaan, waarbij de HH beiden behoorlijk nieuwe schoenen met zich mee hadden genomen. HH deed aan an Apple a day ( kan hij heel goed ) keeps the doctor away en HF las voor wat te doen qua wandelding. In de buurt van de stoicijnreiger kon het appelklokhuis een fijne rustplaats vinden bij de lege colablikjes. De ophaalbrug kan nog niet door wie en hoe dan ook worden opgehaald, want de schilders waren nog druk bezig. De HH waren overigens al op dat moment zeer goed gemutst en wel dusdanig dat HH aan HF zijn diensten aanbood met betrekking tot het op onnavolgbare wijze openen van het eerste klaphek. Een korte tijdspanne later diende al klotsend de of het Nieuwe Meer zich aan. De mensen met oosterlijke kenmerkengroetten ons terug met een glimlach. Vlak na het begin van de Boerwandeling streken we even naar op een bankje, zodat én de grasmaaimeneer geen last van ons had én we even konden eten én Woopy ons kon begroeten én tot slot de voetbalmeneer op eenzame hoogte met en tegen zichzelf kon gaan voetballen ( zoals vaak had ook hij wel een kruiwagen nodig overigens). De geitenboerderij was ons beloofd, maar eerlijk gezegd stalen de varkens de show en menig hart. Ietwat jaloers verder en vanaf nu had HH de zeer belangrijke taak tot voorlezing waar naartoe. Een korte nevelbui bij de brug en toen langs de besmettelijke bulten en de snelweg onderdoor. De duitse auto stond gek, maar wij deden alsof. Op naar de Schotse Hooglanders. Even voor de echte liefhebster van deze dieren een herinneringsfotootje met waarschuwing. Lekker door de natuur wandelend stelden de HH vast, dat diverse stukken van de wandelroute kunnen wedijveren met de mooiste stukken van bijvoorbeeld de Veluwe. Maar ook onnatuurlijke dingen deden ons verbazen. Neem nou bijvoorbeeld de St. Urbanuskerk in Bovenkerk. Heel apart. Net als het meer daar vlakbij. De rokende bankzitmevrouw was daar blijkbaar zwaar van onder de indruk. We konden onopgemerkt doorwandelen naar de trap van bamboe. Regenspatjes dienden zich aan. Het gras van het Bloesempark was mooi gemaaid en de maaier maakte de maaier schoon. Een gedenksteen aan de tsunami van 2011 in Japan ten spijt begon het toch harder te regenen. Snel het donkere bos in, maar aan het einde daarvan toch even wachten in de droogte. Een tegenligfietser voegde zich onder de vraag of het daar droog was bij ons. Een geanimeerde conversatie ontvouwde zich, waarbij de HH als les meekregen, dat kantoormensen beter niet zwaar werk kunnen gaan doen. Het verleden in en rond Amsterdam heeft geleerd dat dat onder die beroepsgroep doden oplevert. Met deze kennis op zak en opengeslagen parapluus de snelweg weer onderdoor. Hoewel 20 graden boven nul hingen er ijspegels onder aan het viaduct, dat overigens aan vele fietsers een droge schuilplaats bood. De HH moesten door, want een afspraak vlak voor Amstelveen met een miauwpoes stond op het programma. Dat Schiphol op die plek niet ver kon zijn, werd ons het volgende half uur wel duidelijk. Waar vorige week eerst vliegtuigdrukte was en later -stilte was het nu andersom en van zeer hoge concentratie en decibellen. Maar ja, de bewoners in die omgeving hebben wel onder meer en onder andere een spoorlijntje van de museumtram, de Braak met mooie waterpartijen en rivierkreeftjes, de ballingpaal en dan zouden we haast het Jac. P. Thijssepark nog vergeten. Nee, bofkonten zijn ze daar. In de Braak moesten we toch even een reiger wijzen op het visverbod. De plantsoenenman in het Thijssepark liet trots twee varensbladen aan de boezemschuddende jongedame zien. Het verdere verloop wachtten de HH niet af, want langs de net geparkeerde eend moesten we naar het cricketveld en het ruitersportterrein. Een drietal op een bank druk in de weer met (elkaar?) sms-en voorbijgaand diende zich bij HF een drang tot groot waterverlies aan. Het bruggetje bleek gewoon oversteekbaar. Na het Dachaumonument viel het de HH op dat in het klimpark iedereen, ook de niet-klimmers, een helm droeg. De echte reden waarom we erg moesten lachen is niet geschikt voor publicatie op de blog. Nagenietend van de zeer prettige en mooie wandeling deden we Brand Weizen en bittergarnituur ( met ook bitterballen van Oma Bob's) tot ons nemen.

En dat is 238

Houdt het dan nooit op? Komen we er nooit vanaf? Wanneer stopt het? Allemaal paniek vragen van u beste lezers waar wij gelukkig een positief geluid op kunnen laten horen. De HH gaan gewoon door met het publiceren van wandelgenot zodat u, helaas slechts op incidentele basis, kunt genieten van prachtig proza aangevuld met lyrisch beeldmateriaal, allemaal eigen werk. En volgens een van onze actiefste lezers het best te consumeren na inname van minstens twee alkoholische versnaperingen, zoals eerder reeds gemeld.

Vandaag was een wissel van groene oorsprong aan de beurt en wel nummer 238. HF had (terecht!) opgemerkt dat het vakantie tijd was. Mede daardoor bleek zijn normaal standaard aanwezige beperking deels te zijn opgeheven zodat ook Amsterdam en omstreken ineens benaderbaar bleken. Hoe leuk moet het geweest zijn dat HH aankondigde dezelfde beperking te hebben losgelaten zodat volgende week deze gang van zaken zich lijkt te herhalen. 

Hoewel er dus sprake was van enig oponthoud de afgelopen weken waren we de wandelrituelen niet vergeten. HF met de nieuwe schoenen, HH met sandalen. Voor de rest voldoende drank mee want het was zeg maar heet ...

Hoewel HF de airco niet wenste te gebruiken (kon ook niet) gingen wij toch met volle moed richting station Amstel. Dit was bij HH bekend wegens ooit aanwezigheid ener dochter in deze omgeving. Hij wist ook een sneaky parkeerplaats te vinden zodat de door Amsterdam zo gewenste pecunia in de zak kon blijven.

Het is de HH wel opgevallen dat Schiphol eerst niet wist dat de HH nabij waren maar zodra dit nieuws bekend was geworden werden alle vliegtuigen aan de grond gehouden. Hulde...

Dus voorbij de bekende begraafplaats (langs de parade) en daar kon worden geparkeerd.

Kort schoenenritueel bij HH bij HF wat langer maar dan toch op weg.

Parkje door, gek hekwerk hoor, passende kleuren daar niet van, was ooit Floriade. Men hanteerde gekke brugbouwers maar ok, dat moet dan maar. Slingerend langs het meer, uitzicht op terras (maar natuurlijk maakten wij daar geen gebruik van) en verder richting Ouderkerk ad Amstel. Langs de Rembrand molen, Klein Kalfje (daarover straks meer) lieten we nu links liggen en zodoende zagen wij dat de opsteller dezer route toch weer kans heeft gezien de nodige onzinnige kilometers erin te stoppen. Dat dan weer wel.

Onderweg hebben wij toch veel moeite gedaan onze kleine dierenvriend een behouden oversteek te gunnen. Het gaat de HH erg aan het hart dat overal toch er van alle kanten op dit prille geluk wordt gejaagd. Natuurlijk zagen wij onze Harrie de reigert die zich vrijwel niets van ons aantrok maar gewoon bezig was de dierenwereld weer wat uit te dunnen.

Bij boerderij de Driesprong raakten de HH de tel kwijt maar gelukkig kwam HF als eerste tot bezinning en kon toch een goed gevolg worden gegeven aan de route. Wij bekwamen aangenaam gezelschap van een volgpaard (geheel eigener keuze). 

Bijgaand nog een huishoudelijke mededeling van huishoudelijke aard. Indien nodig toch maar zelf meenemen, ophouden dan wel op een andere plek afgeven.

Bij O ad A overstaken wij de Amstel en gingen LA, eerst over een leuk wegje en daarna ook.

Onderwijl was het tijd voor de maaltijd hetgeen op een bank geschiedde die nagenoeg naast de A gelegen was. Hoe toevallig kunnen dingen zijn bij en tijdens een wandeling. Wat wij toen al wisten is dat u niet op dient te zien tegen een uurtje zicht en geluid van de A2. Wij hadden een houding van kan ons het wat schelen! Maar u dient deze opmerking wel op de juiste waarde te duiden want het is waar. Er ligt hier een A2 verscholen waar menig automobilist het bestaan van weet.

Maar goed, u heeft tijdens deze route veel zicht op de Amstel, soms kilometers lang. Aan het eind van de wandeling naast de A2 deed zich de gelegenheid voor om een laarzenpad te nemen, hoewel wij daar beiden niet op gekleed waren. 

Niettemin vonden wij een stuk van dit pad genoeg en bereikten wij direct weer de Amstel en liepen nu richting Amsterdam, alwaar wij via een leuk stuk binnenkwamen. Kruip door sluip door, woonboten, stadstuinen, modderpaden ( nu even niet) en mooie brug en zie daar, zicht op het reguliere eindpunt. Voor ons natuurlijk niet want wij moesten nog wat door. Maar via het station, links af, brug over (die werd vanwege de hitte nat gespoten, dus kregen wij nog een gratis voetendouche) links af en nu weer de A volgen, langs de Parade, kerkhof en inderdaad daar was de auto weer. Schoenen omgeruild, even gapen en op weg naar de kalfjeslaan, zoals gezegd Klein Kalfje. Hoewel dit een horeca gelegenheid is wenste men op voorhand niet van harte te bedienen. Maar als de bestelling eenmaal was opgenomen werd vrijwel direct het bestelde geleverd. 

Wij dronken 4 grote witte bieren van de tap en een mix van bitterballen en vlammetjes want dingen kunnen altijd heter.

Hoe was het geweest vraagt u? Nu, omdat de zon ook zo nu en dan een wolkje liet aanrukken hebben wij de hitte niet als bezwaarlijk ervaren en hebben eigenlijk heerlijk gewandeld.

Terug naar Rotterdam zouden wij 43 minuten extra ervan kunnen genieten maar dat wilden wij dan toch maar niet. Zodoende moesten wij kruipen en sluipen maar uiteindelijk zijn beide HH goed en wel thuisgekomen, waarvan akte.