HH bekentenis

Tja, nagestaard reeds diverse malen was het vandaag zover en uitgekomen. Was het geval?

HH kwam te weten dat HF verjaarde, dus er zou een present worden geregeld. Dat nu had HH beter niet kunnen doen want nu werd duidelijk op dit absurd vroege uur dat er inderdaad sprake was van doping gebruik. De HH hadden dit graag binnen hun kamers willen houden maar nu is het dan toch bekend geworden. Nadat er enige tijd was rondgekeken in een specifieke drankenwinkel wond HH er geen doekjes omheen maar een olijke verpakking. Zodoende werd ten huize van HF de feestelijkheid geopend met verrassing en toch ook aardigheid en gelukkig voldoende drank. Alras na opening bleek alcoholische inhoud en niet zomaar. Ja en toen was er geen ontkomen aan. Iedereen wist het of had althans een nadrukkelijk vermoeden.

HH bekennen kleur (hi hi)

Voordat het dus nu via anderen in de openbaarheid komt trekken de HH hun en elkaars boetekleed aan. Ja, wij hebben tijdens de vele honderden wandelingen die wij alleen maar voor uw plezier uitvoeren doping gebruikt. Verklaart u anders hoe wij dit hadden kunnen volhouden. Bij de professionele wandelaar is het nu eenmaal een goed gebruik om te gebruiken en dit verder niet aan een grote of nog grotere klok te hangen. Maar het hoge woord is eruit. Zeker, het was geen € 17.000,- voor vitamines voor de herendames maar het loopt best in de papieren.

Nieuwe wieldop

Ja, wij stimuleerden met middelen. Overigens kunnen wij wel aangeven dat gespecialiseerde kroegen deze middelen boven de toonbank kunnen leveren.

Pfff, dat is uit de wereld. Over naar de wandeling. Nu, die kende een vertrek en uren later een aankomt, verrassend dicht bij het vertrekpunt overigens. Tja, geluk dwing je af. Dit gold ook voor het weer, want daar waar morgen de plensbuien neer zouden gaan dalen hadden de HH lokaal voorjaar bij zich.

route in kwestie

Via http://www.antwerpsekempen.be/nl/doen/wandelen/wandelrouteplanner zochten wij knooppunten uit die ca 20 km zouden opleveren:

Wij liepen de knooppunten 35,2,4,5,7,13,12,10,75,73,71,31,32,44,48,47,45,40,41,43,42,37,36,35
De start was om en nabij Meersel 23, 2328 Hoogstraten

Al wandelend ontdek je vaak ook je eigen plekje, hoewel die steeds verplaatst. Bij de start konden wij de auto vrij snel parkeren en deden de schoenentruuk. Nagestaard door onwetenden. Daarna de runkeeper aangevraagd (2x) en op pad. Links maar ook rechts was natuur en aangevuld met bewoning. Het viel de HH ook op dat Maria hier een veel voorkomende naam is.

Blijkbaar heeft zij zich op vele plaatsen (tijdelijk) geopenbaard want er zijn meerdere plekken in het landschap die aan haar aanwezigheid herinneren. Wij hebben slechts een persoonlijk deel van deze presentaties aan u kunnen voorleggen. Mocht u zelf met de ogen open wandelen dan zullen u dergelijke artifacten zeker opvallen.
Zij staan vaak op plaatsen waar u langs zult lopen, vaak voorzien van een rustbankje (sommigen natuurlijk veel te vroeg) en werkelijk op subtiele wijze is er in een enkel geval een prullenbak geïntegreerd in het geheel. Daar kunt u dan uw behoefte in deponeren waarna het op goddelijke wijze zal worden ontvreemd.

Daar waar wij in het verleden nauwelijks de dode dieren hebben mogen waarnemen is dat met de huidige wandelingen wel anders. Aan het begin van de route werden wij getrakteerd op dode kikkers, paden en padden en later op de route ontdekten wij het systeem van de halve plastic container onder welke men de overleden dieren placht op te bergen wachtende op de ophaalservice. Een voorbeeld dezes hebben wij bijgevoegd.

Daarnaast was de wandeling heerlijk, konden wij genieten van het mooie weer, zagen wij dit veel busjes uit NL hier hand - en spandiensten verrichten en werd HF nog helemaal vanuit de bovenwindse eilanden in de waddenzee benaderd met bevestiging van verjaardag maar tevens hot news dat aldaar de vrieskou aanwezig was terwijl de HH inmiddels de jassen hadden uitgedaan.

Wandelend overstaken wij de Mar(c)k, namen ons boterhammetje bij Mar(c)k en vervolgden op sublieme wijze de route. Onderweg nog een onderonsje met poolse dames die men hier op schalkse wijze huisvest, maar goed, er is TV en gezelligheid. En als je zo nu en dan wandelende HH ontmoet is het leven zinvol en biedt vreugde.
Uiteindelijk langs de mosten, alwaar toch een poging werd ondernomen om de HH van de route af te brengen hetgeen niet gelukte kwam het einddoel in zicht en konden wij de heenweg kapel op de terugweg een bezoek brengen. Hoe bizar.

Wij geven nog een indruk van onze vergankelijkheden in ons buurland.

Daarna richting huiswaarts alwaar de discussie ontstond van waar de drank en de spijzen te nuttigen. Met dit mooie weer leek een terras een goed plan. Na ampele discussie bleek Oud-IJsselmonde een waarlijke openbaring, zowel buiten zittend als ook genietend van lokale discussies, gebruiken etc. Dit laatste betekent bijvoorbeeld dat men eigener muziek mee brengt voor op het terras, dat men het uiten van tevredenheid gepaard laat gaan met rochel werk en dat sommigen een wijf thuis hebben zitten.

Dank voor uw aandacht en succes met uw baan, carrières, vakanties of waar u zich zoal mee bezig houdt.

Grenzeloos genieten

Ik moest een schaap een tongzoen geven



SpiegelHH

 Soms keren de HH terug naar een plaats van eerdere wandeldingen en doen dan al dan niet bewust de gehele route nogmaals. Andere keren keren zij slechts terug naar bekende onderdelen en vullen die dan aan middels beschrijvingen van andere routes. Het was nu tijd om weer eens een andere insteek uit te proberen. En waar kan een mens en ook de HH dat beter doen dan in het aantrekkelijke Belgenland, waar de mensen belangrijk en de buiken omvangrijk zijn. HH had iemand bereid gevonden om op slechts 9 a-viertjes een route van 19 km. te bschrijven. Om daadwerkelijk aan de wandeling te beginnen togen auto en inzittende HH naar Meersel-Dreef. Onderweg wat laatstemomentnaardebenzinepompauto's en een vergadering van een politiebusje en een boevenverplaatsingsbusje. Eerst niet maar later wel parkeren bij Moskes. Schoenen en zelfs enkele sokken verwisseld en via een omlegging op naar, ja Heer M. u leest het goed, dé Mark.

Hippiese sport

Aantreffen deden de HH een Mark van louter vloeibaarheid. Volgens de beschrijfmeneer was Grenspaal 1843 van Markant belang. Zodoende. Na het zogenaamde schuitje varen, niet-theetje drinken vrolijk op weg. Lokalen dienen gekozen te worden en werden daarom ter keuze kenbaar gemaakt. Van diversen leek ons op voorhand al, dat die of zeer betrouwbaar of zeer bekwaam zouden kunnen zijn. Een combinatie van die 2 eigenschappen zagen we bij geen enkeling. Daar staat dan tegenover dat bij velen geen van beide eigenschappen uit de foto's bleek. Maar keuze genoeg, dus succes Hoogstraters! Zo, genoeg over politiek. Genoten kon er worden in en met volle teugen. We trachtten deze beschrijving aan te houden. Veel vriendelijke fietsers ontmoetten de HH. Vlak na de watermolen (HF vroeg zich enige tijd later af hoe men water maalt) zagen de HH een vrouwspersoon op verdachte wijze uit het struweel tevoorschijn komen. Snel de stuw over, de melding van de drankenautomaat voor 1 euro gadeslaan en even een praatje maken met schaapjes. HH kon het niet laten om af en toe blijk te geven van een gevulde neus in wat voor vorm dan ook. Waarschijnlijk verlate heimwee naar Belgen en hun land. Loeiende koeien en een open Volvo achterkant in de omgeving.

tranen? Nee joh.

We werden op van alles getracteerd. Maar de grootste tractatie ging nog volgen. HH had namelijk breukspeculaas meegenomen en wat kan een gedreven wandelaar daar het beste mee doen? Opeten natuurlijk. Bij de volle prullenbak gebeurde het. Toen was er ook even tijd om te filosoferen over hoe de tocht voort te zetten. Na spuitwater en een Beatlepaard kwamen de koe met een enorme uierpartij en dartele paarden en gingen de HH rechtsaf de Zandbergsestraat op. Geheel volgens de instructies. Nou, vanaf daar werd alles anders dan de route-opnoteerder ons wilde doen geloven. En wel dusdanig dat, eenmaal in Meer aangekomen, we konden vaststellen, dat hetgeen we toen aan het doen waren geenzins raakvlakken had met de oorspronkelijke route. Ja, dan zouden de HH zichzelf niet zijn als er geen alternatief bedacht werd. Zo kwam het dat we langs de tomatenplantage, waar pas daarvoor nog gillende Poolse dames waren, verder gingen langs mooie bouwvallige daken met later een verdwijnpoes en na het zien van een enorm petanque-clubgeheel en een visclubjegehalf belandden we bij recreatieomgeving De Mosten. Daar mosten de HH het hunne van weten. Aangezien zwemmen in de plas vorboden is, had een heerschap zich voorzien van huizenhoge laarzen om waarschijnlijk de doorwaadbare plaats te zoeken. Het was inmiddeels wel tijd om de meegomen etenswaren te verorberen. Omdat een meneer luidkeels zei, dat we verder door mochten, deden we dat dankbaar, maar al zittend op de bankjes bij de picknicktafel gingen we toch smullen. Vooral HF kon niet wachten, want hij had 's ochtends een eitje gebakken en daar ook nog Zeeuws spek aan toegevoegd.

Jummie smullen

Rennende jongens kwamen de rust verstoren. Een aantal giebelmeisjes deden de verstoring dunnetjes over, want zij vroegen ons af of we een vlagske hadden gezien. HH ging toen maar even het verbodentoegang gebied een beetje verkennen, zodat we even later de niet-verbodentoeganggebied in gingen. Is dat een verborgen privé-visvijver met bespanning tegen Harries? Ja, inderdaad. En toen waren we weer bij de volle prullenbak. Weer terug langs de Mark op naar de schaapjes. Blijkbaar hadden die contact opgenomen met een mixo-konijntje, want die zat ons op te wachten achter een boom. De op de heenweg aangekondigde drankenautomaat deed HF verlangen en zodoende struinden de HH een aaneengesloten gebied van open velden af. Geen dranken. Bij nader inzien werd het kleinood aan de openbare weg aangetroffen. En ziedaar. Genot en vreugde. Daar waar eerder de vrouw uit te voorschijn kwam, gingen de HH even een kijkje nemen. Stromend water zeg. Maar verder kwamen we niet. De watermolen lieten we staan en gingen over de weg richting auto.

Wat eerst leek op een uitsluitend begraafplaats bleek een kleine paterbegraafplaats te omhelzen met daar aan vastgeplakt een enorm beeldenpark met als kers op de taart een grot. Dit alles tegenover het Kapucijnenklooster dat Meersel-Dreef rijk is. 1 van de broeders vertelde ons dat de restauratie van het complex pas was voltooid. De HH konden de verleiding van de versnaperingen van café Bij De Paters weerstaan. Eerder die dag hadden we gekozen voor café Moskes en trouw aan beloftes deden we neerstrijken op het terras van deze zeer authentieke uitspanning. Geen warme eetdingen stonden ons ter beschikking, maar wel Tongerlo Bruin, overgoten met vele verhalen over ziektes en aandoeningen in allerlei vormen. Zeer speciale automobielen waren er ook, zodat deze prachtige wandeling een toepasselijk en mooi einde kreeg.