Dossier Wouw 25012013

Wouw, wouw en niet nog eens......

In de week waarin het nederlandse filerecord werd opgekrikt naar 1.000 km., hadden de HH een wandeling gepland. Wellicht konden we naar Wouw gaan. Gezien de toestand in de wereld en met name die in een straal van een uur rijden vanaf Rotterdam, besloot HH HF te benaderen. Tijdens die sessie werd daadkrachtig besloten de automobielen de automobielen te laten en gebruik te gaan maken van openbare vervoeringen mét privébestuurders. Zo kon het gebeuren dat Randstadrail er 2 nieuwe gebruikers bij kreeg. Vanaf Rotterdam CS naar Den Haag CS met een soort trein en lekker snel. Wie verzint zoiets? Wij weten het niet, maar het is een geweldige uitvinding. Enige minpuntje is halte Melanchtonweg in verband met het moeilijk uitspreekbare. Verder alleen maar blijde gezichten en kon HH zelfs de moeilijke rekensom met 18 en 34 in combinatie met de afstand van de trein tot het perron op juiste wijze beantwoorden. Aangekomen in Den Haag netjes uitgechecked en de kou in. Gezien ons werk- en woonverleden konden we de vragende dames adequaat het pad naar het centrum wijzen. 

Wijzelf gingen richting onze koningin. Op het viaduct boven de Utrechtsebaan staat een snackbar. Sommige uitbaters doen er van alles aan om de cliëntèle te voorzien van goederen, die in schoon vet worden gebakken. Die van deze hut dus niet. Het Haagse Bos in. Waar normaliter een vijver zichtbaar is, was die dat nu dus niet. Gelukkig wisten de HH van scheiding van water en land en kon HH op de ietwat steile brug zijn eerste balletkunstjes van de dag laten zien. Applaus alom overigens. Welk een souplesse. Dat kon niet worden gezegd van de oude heer die de auto werd uitgegooid om een kaart in de brievenbusgleuf te duwen.

Stapsgewijs Clingendael in en direct de japanse tuin mijden, en dat om voor ons moverende redenen. De man die eerder 's ochtends vroeg met zijn duitse herder was gaan wandelen, had er wel een zeer lange tocht van gemaakt. De hond had nu slechts nog pootjes in de lengte zoals dat voor teckels bedoeld is. Wat doe men dan daarna? Op naar de Goetlijfstraat. Daar was van alles te beleven. Nietstartauto die welstartauto werd middels starthulpauto, wandelaar met broekspijpen in sokken met stapallemachtig en ontmoeting tussen 2 vrouwen; voor hen volkomen onverwachts. HH gaf aan dat hij behoefte kreeg aan brandstof in vaste vorm. Hoewel enigzins traag, toverde HF een Snelle Jelle tevoorschijn. De HH smulden kort daarna en lekker doorwandelen daarna. Tussen de start en dit moment werden de HH beiden door hunner respectivelijke ega's gebeld. De ene met de mededeling dat ziek naar huis werd gegaan en de ander, die was al ziek thuis, liet onder andere en ondermeer weten, flauw te zijn gevallen op en vanaf het toilet. Maar goed, dit even voor de analen en Damesheren: van harte beterschap!!!! Hier waren we gebleven. Langs het Hubertusviaduct, auto-te-koop-van-pool, Madurodam om bij de begraafplaats aan de Kerkhoflaan uit te komen. Iets verderop kwam ons een felrood tasje tegemoet met bijpassende dameslippen. Op de Timorstraat kwam alweer het verlangen naar het Vredespaleis. Om bij het Koningsplein te komen, neme men een zijstraat van een zijstraat van de Laan van Meerdervoort. Het genoemde plein gaf ons én de gelegenheid én de aanleiding tot nuttigen van etenswaren. Met ronde buikjes naar de Reparatiehemel. De HH hadden niets te repareren bij zich, dus de Regentesselaan op. Glasgerinkel alom en ook geboortestraat en dergelijke. Op weg naar de grootste onoverdekte markt van Nederland ontdekte HH een nieuw soort beroep. Enige discussie ontstond bij de HH of het nu een vérkopster betreft of niet. Eigenlijk ook niet belangrijk voor ons. Na de moederverhuizende vrouw kwamen we aan op de mart. Voor HF het uitermate geschikte moment om de blaas te legen. Bij het Paletplein zagen we een uitkijktoren, maar voor de HH geen toegang en dus geen uitkijk. Da maar naar Om en Bij-hofjes. Weer glasgerinkel en na stofferderij (eigenaar tot in februari met vacantie, maar zoon doet af en toe de zaak open) naar, oh grote verrassing toch nog Wouw. Weliswaar in hofvorm, maar toch. Het hof mochten we niet op. Vlak daarna de mooiste proeve van danskunst door HH. Een volgend hof ook al verboden toegang, maar niet lang daarna aan de Dunne Bierkade eentje die wel door de HH betreden kon worden. Gladheid, maar ook oude muur en leeg konijnenhok van Flip. Ook daar een plek waar gelovigen op gezette tijden vergaderen. Het café daarnaast met ruim 180 soorten bier trekt ons inziens echter meer bezoekers. Overigens zijn we er nog niet uit wie er verbaasder keek: de HH of de man met bontmuts op, die via de verlaagde deur het huis uitkwam. Hoewel Wilma vijftig werd, hebben we de gelegenheid tot felicitatie laten schieten. Immers een treingenot stond ons te wachten. De tram met de mooie voorkant lieten we voorbij gaan, maar echt naar het station. Even dwalen en daarna het juiste perron en vrijwel direct treininstapdoen. DE terugweg was even voorspoedig als die van heen en bij Beurs stapten de HH uit en gingen naar de VVV om 2-erlei redenen. Reden 1 waren we onderweg alweer vergeten, maar de laatste hebben we succesvol voltooid. Wat dan? hoor ik sommigen denken. Om een einde te maken aan die onzekerheid: wandelkaart van het Erasmuspad. Altijd handig om in huis te hebben. Ter afsluiting gingen HH Sijfen middels bittergarnituur en Chimay Rood en Blauw, Corsendonk Pater (alles van de  fles) en een getapte Kabouter. Nog even lekker OV-en en dat was het weer voor deze keer.Daaaag.

 

Geklikt, geprint en gewandeld

Zelfportret

Sinds 2013 is begonnen zijn de HH behoorlijk gehoorzaam en een soort van aangepast. Dat uit zich bijvoorbeeld in een wekelijks ritueel. We hadden immers ook kunnen kiezen om niet te wandelen en een baan te zoeken. Aangezien zoiets met betrekking tot de gesteldheid der HH onmogelijk lijkt is er besloten dat niet te doen.
Wat wel gewoon doorgaat is het testen van de ontvangst, sommigen zeggen het bereik, op diverse plaatsen in NL. Mochten wij plekken tegenkomen waar ruft bereik echt ondermaats is zullen wij niet aarzelen dit te melden.
Nu er tekenen zijn van verbetering in de Euro-zone, onze engelse vrienden laten doorschemeren "ons" te willen verlaten tenzij (ja ja, mooi niet dus. Of erbij of ophoepelen is het devies. En daarna "we want OUR money back").
U ziet, ook tijdens de wandeling doen wij er alles aan de problemen namens en voor u op te lossen.
Wij hebben dit aangaande slechts een advies.

Heden was ten gevolgen van mis-communicatie met ons allen gebruikte gmail het voorgevallen dat oudere berichten later werden bezorgd bij de ontvanger dan eerder gezonden exemplaren. Dat dit ten huize van HF voor consternatie en onduidelijkheden heeft gezorgd moge duidelijk zijn. Wij volgen al zo min mogelijk de wetten van de logica maar ook bij de HH houdt de flexibiliteit eens op. En de voortschrijdende Alzheimer doet ook meerdere duiten in de herenzak.
Niettemin, sit back and relax.......

Broodjes vandaag, kaas vooral en paté e.d. Water erbij.

Bankjes voldoende, hoewel niet helemaal rond 13.00 uur afgeleverd, maar wat eerder.

Start: voetbalvereniging SCO te Oosterhout. Helaas notabene speciaal hiervoor aangelegd parkeerterrein was gesloten. Dan werden bewoners het slachtoffer van onze parkeerwoede.

Route: www.klikprintenwandel.nl/print/oosteind-route
(met dank)

Rolstoel geschikt, dat dan weer betekent dat niet van betere wegen zal worden afgeweken. Dus eenvoudig schoeisel volstaat, maar hoeft niet. Sandalen is ook prima. Pantoffels minder.

Hoe dan ook: starten bij de elskensweg en dan werkt u op rustige wijze 18 aanduidingen af die gemakkelijk op een A4 kunnen. Dan heeft u de achterzijde voor de kaart, want milieu dient mede te worden afgewogen.

Wat overblijft:
de eerste koudegolf in NL. En dat was merkbaar want wij begonnen met handschoenen. HH werd overigens tweemaal lastig gevallen door hardnekkigheid ener telebeller. Dit ondanks toezegging van a.s. maandag. HF heeft inmiddels ook de techniek in huis zodat op drie manieren de route in de gaten werd gehouden. Dat dit allerminst een zinloze zet was bleek maar daarover later.

De wandeling voert langs en ook tussen een woonwijk en de grote weg. Zodoende houdt u zicht en gehoor op de geruststellende geluiden van de A27.

Na een poos wandelen bereikt u een van de meerdere kloosters. Wij hebben getracht de highlights van deze route te presenteren zodat u slechts hoeft op te dienen. Gemak dient de HH en der volgers.

Klooster een

Nauwelijks bekomen van deze schoonheid volgt de tweede telg.

Klooster twee

Als wij er iets over zouden mogen vinden dan betreft het een duidelijk verschil in toonzetting en gradatie. Als u er eens in de buurt bent zijn de HH benieuwd naar een mening.

Wij hadden natuurlijk weinig tijd en vervolgden de route waarbij oversteking van de A27 een moment van scheiding betekende want wij betraden de overzijde. Hoe dan ook, de heilige driehoek bleef voelbaar. Nu gaat het richting Oosteind alwaar de brouwerijstraat verwachtingen wekte die niet werden ingelost. Wel veel dieren in een mooie kooi. Hierbij dient te worden opgemerkt dat de HH natuurlijk aangaande de herten en vriendjes hiervan onlangs op wenken werden bediend.

De rijsdijk volgt u geruime tijd, dus een prima moment voor de lunch. Wist u dat hier een vliegtuig is neergestort? Als u er bent zal u direct duidelijk worden hoe dat is gekomen. Weet wel dat de HH hier beiden hebben ge-urineerd. Hoe dat zo kwam was niet helemaal duidelijk, blijkbaar werd er wederzijds gewaar welk een voortreffelijke locatie werd geboden. Iedereen die wilde kon het tafereel meemaken en daarbij hadden wij de aangename zon er heerlijk bij. De paal in kwestie geeft uitleg van de reeds genoemde ellendige periode.

Gelukkig hadden wij reeds gegeten want tijdens het vervolg werden de HH geconfronteerd met de betrekkelijkheid der aanwezigheid op deze aarde.

Een volgens HF echt wel koe lag hier deels afgedekt te wachten op de zaken die komen gaan. Ondanks het gevaar van ontploffing heeft HF hier een foto van gemaakt zodat u ook kunt zien dat het allemaal niet meevalt tijdens HH-wandelingen.

Voor het gemak doen wij hier ook een andere foto bij met vergelijkbaar tafereel. Absoluut niet geschikt voor minderjarigen en leden van de partij voor en van de dieren.

Hoe dan ook, via de Dongeweg naar de Donge en dit luidt het laatste deel van de route in. Met een enorme boog wordt u rondom gevoerd, ziet u dat de ijsbaan wordt gevuld en keert u genoegelijk terug bij uw voertuig. Wij zagen onderweg nog een zeer bijzondere vogel. Weliswaar extreem tele gelenst maar toch bij deze.

Nu naar Rotterdam, alwaar de Tuin(en) u bier en spijzen kunnen bieden. Maar wel uiterlijk 17.00 wegwezen want men is gereserveerd.

hele route

Pauzeplek

Wij moesten u nog explikeren van hoezo routeplanning. Wel HH was zo voldaan na de pauze dat van hervatting van de route geen sprake was. Zodoende diende HF, met weliswaar een routeplanner afgesloten inmiddels, toch te zorgen voor de begeleiding. Waarvan akte.

Fijn weekend.

To the Hild

Bijzonder fijn dat u ook in het nieuwe jaar onze hersenspinsels tot u wilt nemen en willen u daarom een geweldig 2013 toewensen met daarin alle ingrediënten voor geluk en allerlei prachtige dingen.Onzerzijds kunnen we u mededelen dat onze honger naar nieuwe avonturen (zeker niet in het allerminst naar die door middel van wandelingen) nog lange niet gestild is. Dus jullie zijn alweer aan de wandelaria begonnen? Jazeker. HH wist HF op gepaste wijze aan zijn woonhuis te ontsleuren en nam hem mee naar Moergestel. Daar start namelijk deze trip http://www.klikprintenwandel.nl/wandelroute/gessels-rondje . Vrolijk zochten we de startpositie op en zonder dralen werden schoenen en zelfs enkele sokken gewisseld. Dit onze luidkeels onthaal der plaatselijke blafdieren.

Hoog Sammie

Weermensen hadden lichte motregen voorspeld en dat bleek juist. De zware motregen bereikte ons niet. Een wispeltuur kon niet kiezen inzake dakbedekking, zodat riet en dakpannen elkaar slordig afwisselden. Maar de HH werden daardoor niet gehinderd. Daar zijn zwaardere geschutten voor nodig. Daar waar geschoffeld en geharkt werd kwam en niet-blaf uitvoering van het hondenras ons opzoeken. In het weiland lagen de koeien bij te komen van het nieuwjaarsfeest. Het landgoed Allemansven mochten we niet vrij betreden, maar even verderop het een niet verder te noemen bank er voor gezorgd dat over een flinke lengte allemaal plasticlint een heus wielerveldcrossparcour markeerde. Iets verder gold de verboden toegang ook voor het oud papier. aangezien de HH niet onder de catagorie "dieren" vallen, mochten we het rustgebied niet betreden. Wel konden we de fietsmevrouw een prettig jaar wensen. We volgden daarna trouw de Rosep (of Roteb, daar willen we af zijn) en jawel dames en anderen; toen gebeurde het. HH deed een rugzaktast en toverde een zeer welgevormde en gepaste hoeveelheid ontbijtreep tevoorschijn; deelde die met HF en beiden deden zich tegoed aan. Niet verwonderlijk dat direct daarne enkele vennen opdoken. Het bankje benutten we niet. Bij de Venkraai begon het spannend te worden. Kijk u even mee.

Melissant verbleekte geheel bij deze hoeveelheid grondwater. De HH deden daarom schreden terug en volgden hun eigen routebeschrijving. Al de hele tijd werden de HH bedruppeld door de bomen en ineens wist HF waarom. Doordat er na de feestdagen enige ophoping had plaatsgevonden, deden de bomen middels zweten dat te compenseren. We liepen dus boomzweet op. Is verder niet erg. De lesmotoren waren behoorlijk geschrokken, dit uityeraard in tegen stelling tot de wandelende HH. Het waterbassin bij de boerderij wenstte ons onwelriekende geuren toe en zo geschiedde. Logisch eigenlijk, zo aan de rand van de Oude Hondsberg. Even doorlopen en daar hadden we ons tweede riviertje te pakken: we staken de Reusel over. Door het fietswerende hek en de Reusel volgen tot we het Rietven konden oversteken. HH deed een schijnval, maar gezien de soepelheid der lendenen (hoe zou dit komen?) bleef hij bijzonder ter been en betraden we het fietspad. Bij de wok van japanse origine staken we over en toen vond HF het welletjes en greep, onder het mom van route-inkorting maar niet heus, om danig van de tot nu toe gevolgde instructies af te wijken. Eigenlijk kwam dat allemaal door het gebrek aan broodbrandstof verklaarde hij achteraf. Maar goed, de zandverstuiving Pierenberg en het Keelven werden daardoor niet bekeken. Wel waren de HH toen lekker snel bij de kapel van de H. Maria. De H bij Maria is overigens niet te vergelijken met de H zoals de bij de heren H en F wordt gebruikt. Hoedt u voor verwarring. Enfin, het werd tijd om de magen te vullen en dat had mooi droog in de kapel gekund, indien een vrouwspersoon niet de hele tijd op een bankje daarin bleef zitten. Op zoek naar een andere plek was het devies. We troffen een grote bank aan, maar zeker niet droog. Staand eten en drinken dan maar en een beetje snel ook nog eens. Vrij snel daarna trokken de HH, op voorspraak van HH, dat de route niet op juiste wijze voorstuwde en keerden we terug naar de kapel. Vanaf hier het juiste geheel weer opgepakt en langs geen opengesteld terrein naar de Reusel terug. De overvliegende ganzen wensten niet in te gaan op het verzoek onzerzijds om te kamikaziseren. Foto's als deze bij Giessendam van december 2006 konden we dus hier niet maken. Dan maar langs de Reusel terug naar Moergestel. Toen werd voor eens en voor altijd duidelijk waarom wij deze plaats aandeden. Langs het Broothuys en Hoogenhuizen terug naar de startplek; tevens eindplek. In Rotterdam deden we afschminken in het Wester Paviljoen en gebruikten ambachtelijke bitterballen (zeer smakelijk) tesamen met La Chouffe en Affligem dubbel.

Ziet u wel!

Beleving: sluit de hekken

U is het vast niet ontgaan. Anders bij deze nog de mededeling dat 2013 aanstaande is. De HH maken zich op voor veel wandelpret en hun derde deel uit de reeks: 50 tinten grijze wandelingen, met diverse erotische passages die verder gaan waar dat andere boek blijft steken. Dus herendames, als u in 2013 uw emoties op de juiste manier in toom wenst te krijgen dan is het raadzaam om de HH te volgen en wellicht zelfs een bestelling te plaatsen. De HH overwegen nog om allerlei in de boeken genoemde handigheden tegen kostprijs te gaan aanbieden, zodat u niet zelf op zoek hoeft te gaan. Het is immers niet voor iedere herendame weggelegd om zomaar dit soort winkels te betreden.
Om negatieve reacties nu reeds voor te zijn maakten wij onderstaande wandeling ook als grijze wandeling zodat u een idee krijgt wat u moogt verwachten. Het is overigens niet zo dat wij op bestelling leveren, wij blijven ook in 2013 onze eigen keuzes maken.

Enfin, er was sprake van rustige wegen. HF kwam bij HH langs en stelde voor om de boeken van HH opzij te leggen en een wandeling in het o zo verre Heemstede te doen. Voor de kenners: Nr 5.
Hoewel groene wissel genoemd bleek grijze wissel (zie boven) toch de juiste naam.

Zonder onderbreking ditmaal reden wij naar de zandvoortselaan in Heemstede alwaar men overal geld wenste te ontvangen om onze prachtige voiture enige tijd weg te zetten. Dit schoot de HH direct in een verkeerd keelgat zodoende werd gezocht naar alternatieven. Zeker in 2013 dienen wij allen een stap terug te doen en dit geldt dan weer niet voor de wandelingen.

De auto werd op een smart wijze geparkeerd dat u niet wenst te vergeten om de hekken te sluiten. Overigens geldt dit blijkbaar alleen bij het verlaten. Tijdens het schoenenwisselen passeerden ons dames die nu reeds bespraken welke tinten grijs zij zouden bestellen. De HH kregen schaamrode wangen bij deze ontboezemingen. Wat is er toch aan de hand met de dames? Krijgen wij in 2013 alsnog de inhaal seksuele revolutie? Nou, dan kunnen de HH de figuurlijke borsten natmaken.

Niettemin gingen wij op weg en langs het klooster, de manege met vriendelijke hond en na wat omzwervingen konden wij kaarten kopen voor de ingang en de betreding van de Amsterdamse Waterleidingduinen. Tip (niet van de HH edoch): maakt hier een extra gele wandeling die spaart u dan weer uit op de totaalprijs. Kaarten in de automaat en de oase.

Daar waar de HH nimmer vrijwel herten en zo ontdekken is het hier geen kunst. Waar u ook heen kijkt en wandelt u zult van alle kanten met gespeelde nieuwsgierigheid worden nagestaard.
Doorwandelen is dan het devies. Zodoende.

Na een stevige wandeling haalden wij de dames van daarstraks weer in (die deden natuurlijk geen gele paaltjes maar grijze waren er gelukkig niet). Wij gingen er zo zacht mogelijk langs om de idylle niet te verstoren. Daarna begon het grote klimmen. Met zicht op dalen beklommen de HH en later de dames ook heuvel na heuvel en moesten wij genieten van uitzichten. HF viel op dat er onenigheid heerste bij de dames. Wij wensten evenwel hier geen oordeel over te vellen.

Derhalve werd lustig erop los gewandeld en kwamen ons jongere dames tegemoet (velen dit keer) en die spraken ongegeneerd over verlangens en behoeften. Daar waar wij eerst een bepaalde kleur op de wangen kregen was er nu echt de felle kleur rood zichtbaar. Het is echter niet aan ons om het besprokene hier weer te geven. Maar wij moeten vanaf hier de dames waarschuwen dat de HH in het algemeen nog enige tijd nodig hebben om aan de nieuwe omstandigheden te wennen.

Na geruime tijd komt u uiteindelijk uit bij weer een ontspanning Pannenland geheten. Wij konden hier even schuilen en de hammen verorberen. Want het was inmiddels en dusdanig gaan regenen dat de paraplu nog net niet. Wij overzagen de boswachters (twee stuks, een kwam en ging, de ander ging alleen) en werden aangesproken door vriendelijke betalers in de parkeerautomaat. Sommigen hadden de reis met paarden en speciale kleding ondernomen. Twee dames op leeftijd waren ook vanwege de grijstinten de reeds gekochte kaarten vergeten en moesten opnieuw investeren. Zoals reeds vaker opgemerkt zijn de dames door deze verhalen echt een kluts kwijt.


Toch weer enigszins opgefrist togen wij weer op weg alwaar afronding van de wandeling gepland stond.
Bij de auto gekomen werd het schoenritueel omgekeerd herhaald en kon de terugreis worden aanvaard. Dit betekende met gemeenschappelijke inspanning hekken openen en sluiten (waar heb je zin in vraag je je dan af) en toerden wij naar Nieuwerkerk aan dezelfde IJssel alwaar wij niet van Wout toch bier en bittergarnituur bekwamen. Eet en drink smakelijk.

Wij wensen u een fijne jaarwisseling en hopen u gezond en wel weer in 2013 lezend aan te treffen.

Veel plezier.

Maar ook onderbroek, hoor

We weten niet hoe het u is vergaan, maar de HH hebben weinig gemerkt van het vergaan der aarde/wereld. Dat komt namelijk zo en dan verwacht men nu een explicatie natuurlijk. Schenk iets voor uzelf in en daar gaat ie dan. Op raadselachtige wijze werd aangekondigd en HH verscheen bij HF ten huize, waar kerstboom en glorie elkaar hadden ontmoet en samengebundeld. De rood/blauw uitstralende kerstman was een soort kers(t) op de taart. Om de aanstaande dingen niet thuis af te wachten, togen de HH middels stuurheden van HH naar de landsgrens met België om daarna die over te steken en in Poppel een parkeerplaats te zoeken.Dat ging eigenlijk bijzonder vlot. Onder toeziend oog van diverse Zuiderburen schoenwissel en daarna een door HF, in samenwerking met http://www.wandelknooppunt.be/ , samengestelde wandelroute starten. Reeds in een vroeg stadium konden we het niet laten en deden een beetje eigen inbreng. Dat had wel mooi tot gevolg dat we toen al de AA stromend konden aanschouwen. Echter knooppunt 29 en 30 kwamen nu veel te vroeg. Teruggekeerd naar de bedoelde route kwamen de AA en HH wederom samen, maar nu was HH druk in gesprek. HF begreep dat niet, want de woorden van HH waren meer dan ooit raadselachtig en niet in afwachting van commentaar/antwoord/suggestie van HF. Pas bij de postduifpaardenaanhanger werd het geheel duidelijk.
Eventjes richting de Trouwe Waker en dan hoepla het bos in. Dat bos is van alle gemakken voorzien en de HH schroomden dan ook niet om daarvan, weliswaar ieder op zijn manier, mooi gebruik van te maken. Het bestelautobusje reed door het bos en de bus waarschuwde ons voor de ezel. Later bleek die waarschuwing niet echt nodig te zijn. De komst van de nederlandse Inspectie voor Leefomgeving en Transport naar belse bodem leek ons niet overdreven en HH zag tussen de hekken door een opslag. Hoefsporen van herten in allerlei soorten en maten, maar de rechtmatige eigenaren in geen velden of wegen of bossen te ontdekken. Wel een heerlijk penetrante kaasgeur kregen we kado in de buurt van de plek waar eens heiligschennis werd gepleegd in combinatie met diefstal van diverse attributen. Het werd nu wel weer eens tijd voor een eigen inbreng en zodoende kwamen we in Nederland terecht. Eigenlijk veel te vroeg. Het vermoeden is gerezen, dat de AA in deze wederom alle aandacht wilde opeisen en ons informatie wilde geven over de verandering der naam in Rovertse Leij zodra het water nederlands grondgebied binnenstroomt. Enfin, dus terug richting de kaasgeur en de juiste draad opgepakt. Zodoende kwam de grote kijktoren in zicht. Goed afgesloten, zodat we de voetjes op de grond hielden. Van wie de enorme bruine hoed is, bleef onbekend. Na de hacienda, nieuwsgieriggeit en wat dombouwbezigheden van Houtenpen kwam de zeer vriendelijke ezel in beeld. Op verzoek van HH kwam het lieve dier zelfs dichtbij om gedag te zeggen. Wat een vriendelijke dieren en ook mensen in België, zeg. Zelfs de afspraak dat ergens om circa 13.00 uur een (picknick)bankje klaar zou staan, werd nagekomen. Ja, en de bammetjes met Skippy en wat dies meer zij, werden smaakvol naar binnen gewerkt. Het geheel overgoten met mineraalwater uit Duitsland en België en verkwikt  wederom in de benen. Langs nieuw en oud bruggetjegedoe en veel verboden toegang privé-terrein en/of domein. Uit de inhoud van de sloot langs het pad, kwam duidelijk een voorkeur voor een bepaald soort bier naar voren. Voor de kuisers onder de wandelaars is een handbezem op een paaltje gezet, zodat het ergste vuil niet verder mee hoeft.

Wij dus

Dat bij het open stuk een fazant ons liet zien hoe op z'n fazants gevlogen wordt, had geen pretdrukking, evenmin als enig grondwateroverlast. Bij het hondenpension liet de struisvogel haar bevederde kont zien, terwijl enkele herten over haar rug meekeken. Bij de oude en vooral ook grote hoeve rechtsaf langs wat bouwvallige bouwvallen. Wat deed de oude man in de moestuin terwijl zijn hond ons blaffend en wel op het pad kwam bestormen? Waarschijnlijk groenten kortwieken. E.e.a leidde ons wel naar knooppunt 30 en de plek waar we 's ochtends tot inkeer kwamen. De vriendelijk aangoden cycloteller hebben we uiteraard geweigerd. Daarnaast wensten we geen gebruik te maken van de verplaatsbare toiletten. Kom nou, zeg. Gelukkig wist men verwarring te voorkomen, dat middels een bordje aan te geven, dat een huis te koop is. En dat bij zo'n prachtig blauwe kleine gevangenis. De vrije basisschool deed haar naam eer aan. En zo kon het gebeuren dat we plots bij de auto van HH aankwamen. Einde verhaal zou je denken. Klopt, maar eerst nog even: Verboden vuil te storten op straf van boete; men verkoopt ook wensballonnen; soms zijn landbouwvoertuigen, fietsers en aangelanden uitgezonderd. De volgende stap is dan uiteraard op naar http://www.kleinamerika.nl/ , in de hoop wellicht een glimp ot te vangen van klein Obama. Helaas, dat was niet het geval. Wel witte herten die overigens noch aangeraakt noch gevoerd mogen worden. Tevens bittergarnituur en vurige nonnen en een blonde snol, waar HF het toch wel warm van kreeg. Wij wensen u een pittige kerst.

Materiaalpech

Het kon dan zo maar gebeuren. HF belt bij HH aan en wat blijkt? HH weet de route niet. Genereus biedt HF enige bedenktijd aan maar uit een spontane hoed wordt een route in Leersum getoverd en vlak daarna nog een.
Had dat nou maar niet gedaan want toen werd een keuze verlangd. En inmiddels weet u ook wel dat zoiets de snelheid nauwelijks positief zal beïnvloeden.
Aangezien de beide routes een vergelijkbaar startmoment kenden kon de beslissing gelukkig worden uitgesteld.
Also, op weg.

Aangezien HF nu ook de cruise controlled heeft bleek de heenweg weinig verrassingen op te leveren.
HH voerde onderwijl een lang telefoongesprek met verstrekkende gevolgen zoals u aanstonds zult lezen.

Gekozen werd voor deze route.

Als u die route kiest kunt u ongeveer meemaken wat de HH meemaakten.

Eerst natuurlijk vanuit uw habitat vervoeren naar de rijksstraatweg, die er gewoon blijkt te zijn. Parkeren kan bij d' Arthuizen in Leersum.

Daarna kan het gebeuren dat bedoelde weg wordt overgestoken en u op weg gaat naar de graftombe van Nellestein. Jakkes hoor ik u denken. Niets van waar, gewoon doen. U kunt er met behoud van lijf en leden langs wandelen en daarna links afdalen. Zonde van de eerdere klim natuurlijk, maar zulke dingen gebeuren als iedereen wandelingen gaat uitzetten en publiceren. Weest alvast gewaarschuwd, vrijwel nooit blijft u op gelijke hoogte.

Na voorzichtig oversteken is de Dartheide aan de beurt. Waarschijnlijk vanwege de lage temperaturen waren er geen dart kampioenschappen aan de gang, maar misschien heeft u meer geluk.

Dartheide wordt een landgoed Dartheuvel en al wandelend passeert u redelijk comfortabel een grafheuvel. Bij de Y-sprong moet u niet als de HH aarzelen maar gewoon langs de bunker het pad nemen. Wij liepen lang en deden de lange route. Dat is rechtsaf langs de caravans en bij de laatste naar links. Over het slecht onderhouden pad volgt u deze richting tot wederom de laatste caravan alwaar u LA gaat. U bent dan al in de Kaapse bossen, hoe bestaat het!

Het dennenbos biedt u dennenbomen en een RA deel. Wanneer u de aanwijzingen volgt dan komen rhododendron struiken op uw weg, alsmede een links te nemen rotonde. Na niet onbelangrijke aanwijzingen gaat het richting de uitzichttoren De Kaap. Weest op uw hoede als u naar boven wilt, er is geen lift. Gaat u niet naar boven dan hebben de HH e.e.a. al voor u uitgezocht. Wat blijkt? Boven heeft u uitzicht rondom en enig wind.

Vanaf hier gaat het 2e links en als alles goed gaat staat u bij de St. Helenaheuvel, ook met rotonde. De HH liepen hier omheen naar de open heide en nuttigden in alle heerlijke koude windstromen en optrekkende bankkoude hier hun middagmaal. Onderwijl zagen wij een spektakel van herendames die honden bij zich hadden, maar dit slechts ter afleiding van onderling gekeuvel. Er waren ook heren die nieuwe zogenaamd onhoorbare fluiten hadden gekocht waar de honden beter naar zouden luisteren, met als bijkomend voordeel dat het menselijk ras dit niet zou horen. Beide vielen tegen en in het spreekwoordelijke water.

Ondertussen was een dame met stok en geile hond bij de HH komen uitrusten. Wat zij al wist en de HH toen nog niet bleek te bestaan uit een losse heup en twee nieuwe operaties. Wij denken om nader vast te stellen of het nog steeds los zit zeg maar. Duty calls dus de HH namen afscheid en gingen verder. Op deze route hadden wij een prima ontvangst dus er kon op de meest fantastische momenten worden ontlucht.

Na vele omzwervingen komt u bij bebouwing en dan ziet u ook de postweg. De naam doet geen eer aan want deze weg is ontelbare kilometers lang. Onderwijl wordt u diverse malen opengesteld en dient u stiltegebied te zijn/worden. Na uren en uren wandelen, de wanhoop inmiddels nabij, passeert u de Heihoek. Daar hoeft u geen aandacht aan te schenken als uw haar maar goed zit.

wij waren te laat

Dan goed de aanwijzingen volgen, niet het privé-terrein op gaan is een smal bospaadje uw deel. Dit deel van de route bleek voor de HH te ingewikkeld (wij kennen nu onze grenzen) zodat wij hier hopeloos een extra deel erbij liepen. Om nu de titel te expliceren: de accu die ons onderweg al jaren bedient van stroom om de vele data die wij produceren via de satelliet kenbaar te maken aan ons registratie systeem begaf het. Paniek alom. Dus met slechts 2 % aan power te over snel wat data opgezocht zodat wij onze weg terug konden vinden. Wij hebben hier dus een mankement van de moderne tijd blootgelegd. Er zijn geen praatpalen om een nieuwe accu dan wel oplading tijdens uw wandeling te bestellen. Dit is iets waar zowel de HH maar ook u beste medewandelaar echt wel rekening mee dient te houden.  Als u uw aandacht erbij houdt kunt u wel de juiste route lopen en middels een slagboom LA op de asfaltweg en zodra deze RA gaat duikt u het bos in en loopt u weer uren en uren rechtdoor. Onderweg leuke bruggetjes met wiebel ingebouwd overstekend.
Houdt de calculator stand by want u moet zo een brede laan in met vijf (!) rijen beuken. De HH kunnen bevestigen dat dit aantal klopt.

Op zo ongeveer dit moment bevindt u zich in de nabijheid van landgoed Broekhuizen zodat het begon te regenen en wel zodanig dat sinds hele lange tijd rugzakken moesten worden doorgespit op zoek naar regenafleiders. Dit lukte uiteindelijk wonderwel.

Na bevraging van een achtergebleven tomtom piet konden wij de terugreis direct op de auto inzetten hetgeen meer dan welkom bleek. Aldaar aangekomen werden schoenen gewisseld, e.e.a. in de achterbak gezet en togen wij richting huis alwaar nieuwerkerk aan dezelfde ijssel een nieuw onderkomen deed aanbieden aan de HH, waar wij inderdaad op vriendelijke wijze werden ontvangen en bediend, door zowel herenpersonen als herendames. Bier, bittergarnituur, alles was i.t.t. die keer bij Wout in voldoende mate aanwezig.