HH bekentenis

Tja, nagestaard reeds diverse malen was het vandaag zover en uitgekomen. Was het geval?

HH kwam te weten dat HF verjaarde, dus er zou een present worden geregeld. Dat nu had HH beter niet kunnen doen want nu werd duidelijk op dit absurd vroege uur dat er inderdaad sprake was van doping gebruik. De HH hadden dit graag binnen hun kamers willen houden maar nu is het dan toch bekend geworden. Nadat er enige tijd was rondgekeken in een specifieke drankenwinkel wond HH er geen doekjes omheen maar een olijke verpakking. Zodoende werd ten huize van HF de feestelijkheid geopend met verrassing en toch ook aardigheid en gelukkig voldoende drank. Alras na opening bleek alcoholische inhoud en niet zomaar. Ja en toen was er geen ontkomen aan. Iedereen wist het of had althans een nadrukkelijk vermoeden.

HH bekennen kleur (hi hi)

Voordat het dus nu via anderen in de openbaarheid komt trekken de HH hun en elkaars boetekleed aan. Ja, wij hebben tijdens de vele honderden wandelingen die wij alleen maar voor uw plezier uitvoeren doping gebruikt. Verklaart u anders hoe wij dit hadden kunnen volhouden. Bij de professionele wandelaar is het nu eenmaal een goed gebruik om te gebruiken en dit verder niet aan een grote of nog grotere klok te hangen. Maar het hoge woord is eruit. Zeker, het was geen € 17.000,- voor vitamines voor de herendames maar het loopt best in de papieren.

Nieuwe wieldop

Ja, wij stimuleerden met middelen. Overigens kunnen wij wel aangeven dat gespecialiseerde kroegen deze middelen boven de toonbank kunnen leveren.

Pfff, dat is uit de wereld. Over naar de wandeling. Nu, die kende een vertrek en uren later een aankomt, verrassend dicht bij het vertrekpunt overigens. Tja, geluk dwing je af. Dit gold ook voor het weer, want daar waar morgen de plensbuien neer zouden gaan dalen hadden de HH lokaal voorjaar bij zich.

route in kwestie

Via http://www.antwerpsekempen.be/nl/doen/wandelen/wandelrouteplanner zochten wij knooppunten uit die ca 20 km zouden opleveren:

Wij liepen de knooppunten 35,2,4,5,7,13,12,10,75,73,71,31,32,44,48,47,45,40,41,43,42,37,36,35
De start was om en nabij Meersel 23, 2328 Hoogstraten

Al wandelend ontdek je vaak ook je eigen plekje, hoewel die steeds verplaatst. Bij de start konden wij de auto vrij snel parkeren en deden de schoenentruuk. Nagestaard door onwetenden. Daarna de runkeeper aangevraagd (2x) en op pad. Links maar ook rechts was natuur en aangevuld met bewoning. Het viel de HH ook op dat Maria hier een veel voorkomende naam is.

Blijkbaar heeft zij zich op vele plaatsen (tijdelijk) geopenbaard want er zijn meerdere plekken in het landschap die aan haar aanwezigheid herinneren. Wij hebben slechts een persoonlijk deel van deze presentaties aan u kunnen voorleggen. Mocht u zelf met de ogen open wandelen dan zullen u dergelijke artifacten zeker opvallen.
Zij staan vaak op plaatsen waar u langs zult lopen, vaak voorzien van een rustbankje (sommigen natuurlijk veel te vroeg) en werkelijk op subtiele wijze is er in een enkel geval een prullenbak geïntegreerd in het geheel. Daar kunt u dan uw behoefte in deponeren waarna het op goddelijke wijze zal worden ontvreemd.

Daar waar wij in het verleden nauwelijks de dode dieren hebben mogen waarnemen is dat met de huidige wandelingen wel anders. Aan het begin van de route werden wij getrakteerd op dode kikkers, paden en padden en later op de route ontdekten wij het systeem van de halve plastic container onder welke men de overleden dieren placht op te bergen wachtende op de ophaalservice. Een voorbeeld dezes hebben wij bijgevoegd.

Daarnaast was de wandeling heerlijk, konden wij genieten van het mooie weer, zagen wij dit veel busjes uit NL hier hand - en spandiensten verrichten en werd HF nog helemaal vanuit de bovenwindse eilanden in de waddenzee benaderd met bevestiging van verjaardag maar tevens hot news dat aldaar de vrieskou aanwezig was terwijl de HH inmiddels de jassen hadden uitgedaan.

Wandelend overstaken wij de Mar(c)k, namen ons boterhammetje bij Mar(c)k en vervolgden op sublieme wijze de route. Onderweg nog een onderonsje met poolse dames die men hier op schalkse wijze huisvest, maar goed, er is TV en gezelligheid. En als je zo nu en dan wandelende HH ontmoet is het leven zinvol en biedt vreugde.
Uiteindelijk langs de mosten, alwaar toch een poging werd ondernomen om de HH van de route af te brengen hetgeen niet gelukte kwam het einddoel in zicht en konden wij de heenweg kapel op de terugweg een bezoek brengen. Hoe bizar.

Wij geven nog een indruk van onze vergankelijkheden in ons buurland.

Daarna richting huiswaarts alwaar de discussie ontstond van waar de drank en de spijzen te nuttigen. Met dit mooie weer leek een terras een goed plan. Na ampele discussie bleek Oud-IJsselmonde een waarlijke openbaring, zowel buiten zittend als ook genietend van lokale discussies, gebruiken etc. Dit laatste betekent bijvoorbeeld dat men eigener muziek mee brengt voor op het terras, dat men het uiten van tevredenheid gepaard laat gaan met rochel werk en dat sommigen een wijf thuis hebben zitten.

Dank voor uw aandacht en succes met uw baan, carrières, vakanties of waar u zich zoal mee bezig houdt.

Mannen maken plannen

Allereerst L.S. En wij weten ook wel dat ook kinderen en vrouwen plannen maken. Maar over die categorieën in combinatie met plannen willen we het even niet hebben. Mannen, en met name de HH, maken ook regelmatig plannen. Zo bestaat er nu een plan om als heerschappen in Franstalig België de boel op stelten te zetten.

Familiehuis Roepers

Meer daarover in een later stadium. Een ander plan behelsde een wandeling. Vreemd, denk u wellicht, want als er iets is, wat HH hebben afgezworen, is dat wel wandelen. Maar ook hierin zijn we flexibel en kunnen terugkomen op eerdere beslissingen. Menig groot leider zou van ons heel veel kunnen leren. De wandelvergadering ( want dat werd het) begon ten huize van HH. Eerst een korte inleiding en al ras het besluit tot wandelen bij Nijnsel. Het verzoek van HF tot meeneming van enig huisafval werd door HH afgewezen. In de auto van HF werd overigens het plan van Nijnsel veranderd in Wilnis. De tijdelijk ontkachelde auto van HF bood de mogelijkheid tot vervoer. Via eonder andere een verkeerslicht op groen met bijpassend een bermgeparkeerde auto. Oudjes en nieuwtjes uitwisselend was het al snel een prettig samenzijn. Hierdoor negeerde HF de Tomtom-aanwijzingen en verderop bedacht hij zich nog net op tijd dat geen tweede keer te doen. Aangekomen in Wilnis draalde hij nog wel even om daarna toch redelijk resoluut naast de oudpapier-, glas- en oudekledingbakken ( m.b.t. schoenen: alleen uw beste, dus niet die waar de schoenmaker aan te pas moet komen) te parkeren. Van gemeentewege werd gelijk de bijpassende prullenbak geleegd. De inmiddels van wandelschoenen voorziene HH gingen op pad en begonnen aan http://www.wandelwebsite.nl/dagwandeling/vinkeveen1.html .
 Uit bijgaande foto zult u, net als wij, concluderen dat de snackbar haar beste tijden heeft gehad.

Desondanks gebruikten we haar als eigenlijke startpositie. Bij de fietsenzaak werden we haast roekeloos omvergereden door een plaatselijke hooliganfietsmevrouw. We kregen het er een beetje koud van. Langs kunst-in-huis kwamen we bij de oude spoorbaan en dito station. Bij Groene Wisselwandeling kan er vaak nog een trein aankomen. Bij deze spoorlijn hoefden we daar geen angst voor te hebben. Bij het station stonden overigens wel veel fietsen gestald, zodat het idee van "station" hiermee in ere werd gehouden. De beloofde bielzen brug heeft men weggehaald (waarschijnlijk omdat er daar toch geen treinen meer rijden), zodat we even via het busstation de spoorbaan weer moesten opzoeken. Fluitje van een cent overigens. Ja, en dan loop je over de kiezelrestanten en mag je je ogen uitkijken. De klimhekken en het beloofde pontje bleken geen van allen meer aanwezig, maar we konden zonder klim- en vaarpartijen gewoon doorlopen naar het station Vinkeveen. Bij de brug vlak daarvoor was een vergadering met onder andere Kees de Hond en ook nog werden we haast overreden door een hooliganfietsmeneer. Opzet? Waarschijnlijk wel, maar de HH bleven standvastig en liepen door. Overigens is voor HF deze omgeving een plek waar hij zeer goede ontvangst had. Misschien had het te maken met het feit, dat in volkstuintjes, net als bij HF thuis, er nog prei stond. Hoe dan ook, even later een ontmoeting met een rare vogel en HH nam een versnapering tot zich. De Demmerikse Kade leidde ons naar een voetpad waar men behoorlijk te keer was gegaan middels boomzaagactiviteiten. Blijkbaar zijn ganzen er blij met deze omgeving en zijn ook mosselen er niet vies van. Noch koffie noch thee was wat de HH wenstten; de Korte Zuwe negeerden we derhalve zeer pertinent. In het Bosdijkgebied bestaat de mogelijkheid tot waterplezier in een aantal vormen. HF probeerde er eentje uit en was tevreden. Uit het Bosdijkse gekomen werd een bij voorbaat tot mislukken gedoemde poging tot overval gedaan door een teckel. Althans we dachten aan een overval. Even later schaamden we ons: het lieve dier wilde ons alleen maar waarschuwen voor de werkelijk zeer penetrante en ongename lucht iets verderop op de Veenkade. Bij deze onze excuses.
Onze maagjes wilden vulling, maar het bankje bij de busjes van de werklui achtten we niet goed genoeg. Dus even door langs een ienieminicamping en een verstoppoes, en de Korenmolenweg oversteken. Lekker in het open veld en met flinke wind bij het volgende bankje gingen we heerlijk eten en drinken, want zometeen zouden een door boer van Dijk geïmproviseerd bruggetje kunnen nemen. Oh, oh, wat was dat dom. Hoewel scheldend op de boer dat de planken en niet lagen, lag de domheid bij de HH zelf. Latere bestudering van de routebeschrijving leerde dat de overgang uitsluitend vier dagen in 2002 beschikbaar was. Ja, hier zijn onze excuses richting boer van Dijk dan ook op haar plaats. Nog een ienieminicamping en dan, geleid door moderne communicatiemogelijkheden, over de Geer. Leuke zeer grote kippen met slofjes aan hebben ze daar. Net als een nep-oud leeg huis. Langs de N212 was het fijne dat er ook auroverkeer meedeed en we tegenwind hadden. Bij recreatieplek "De Kievit" stond mooie kunst, maar Wilnis was ons doel en daarom niet gedraald.

Verstopkip

Vermeldenswaard zijn nog de oversteekzwanen en de houtbewerkingsresultaten achter hek, evenals het vlak bij de ex-snackbar gesitueerde pand met sloop- en/of restauratiemogelijkheden. Teruggekomen bij de auto waren we getuigen van een flesweggooiactie door een vrouw van een bepaalde bevolkingsgroep. Op naar Nieuwerkerk a/d Ijssel, alwaar we onze opwachting wilden maken bij het pand waar eens Wout ons zonder mokken lekkers voorschotelde. De dienstdoende bardame moest en zou bier verspillen, maar daarna bood zij ons goed gevulde glazen voorzien van La Chouffe en aten we begeleidend bitterballen en minifrikandellen. Los van wat geschuif in de tijdslijn en enkele zelf verzonnen passages is dit een zeer waarheidsgetrouwe weergave van een zeer welbestede ochend en middag. Het ga u goed.

In Brecht zijn geen trappisten

Geruchten hebben ons bereikt dat het allemaal zo makkelijk is. Twee HH zoeken elkaar op, stappen in een wat ouder voertuig, rijden ergens heen en wandelen dat het een lieve lust is. Maar zo gemakkelijk is het allemaal niet. Achter iedere boom en struik kan zich weer een wereldprobleem ophouden. Als argeloze wandelaar loop je daar zo tegenaan. En als je niet oplet zoekt het een plekje in je hoofd en gaat het knagen. Meestal kom je daar wel uit, maar het is wel druk. Vandaar ons advies om minimaal met twee HH te aanvangen want dan kun je delen. Een bijkomend nadeel is dat door al die hersenactiviteit de temperatuur in het hoofd zal toenemen. Voor de een minder bezwaarlijk natuurlijk. (wij gaan ervan uit dat de lezers dezes zelf ook beschikken over hersenen. Zo niet dan zal een deel van deze inhoud aan u verloren gaan).
Aangaande temperaturen konden wij deze week een lol delen. U denkt hoezo? NU, welaan hier de uitleg. De hele week is er voortdurend gesproken over gevoelstemperatuur en hoewel niets zo persoonlijk is dan uw gevoelens zal inderdaad alras blijken dat de HH hier ook niet ongevoelig voor zijn. Maar dat later.

Om 9.36 uur trof HH HF in nauwelijks ontredderde staat aan ten eigen huize. De aanwezige poes deed of HH niet werd opgemerkt, maar hier was duidelijk sprake van gespeelde toneelzaken. Niettemin blijft men vriendelijk en werden groeten uitgewisseld. Kort overleg inzake route en besloten werd groen als kleur en aldus Brecht als bestemming. Instappen dus maar, zinloze groeten aan een buurvrouw en op weg. Tegen 11.00 uur kon dan na de schoenendans begonnen worden aan de wandeling. HH vond het eerste stuk zo aangenaam dat de HH besloten dit deel nogmaals te doen, nu had HH een andere bril aan.

Wat ons gevoel aangaf was een idee van koude, met name door de wind. Vandaar dat mutsen op, handschoenen aan en de jas goed werd dicht getrokken. Foto's maken werd ondergeschikt aan de elementen. En inderdaad, ook de HH voelden dat het koud was, met name op die stukken dat de wind vat kreeg op de HH. Zeker tijdens deze wandeling werden bos passages bijzonder gewaardeerd. Wanneer u start aan het kanaal dan dient u de auto eenzaam te parkeren en hopen op een goede thuiskomst.

Ach, wat valt er zoal te vertellen? Het eerste deel van de groene pijlen ging over akkerland, met een heerlijk briesje erbij. Dan nadert u een (kort) donker bos. Maar twee HH ervaren geen angst. Uiteindelijk komt u aan bij het bedevaartsoord Drieboomkensberg, hoewel er meer bomen zijn te bewonderen. U moet hier kort de groene verlaten, maar u kunt natuurlijk steeds achterom kijken. HH verwisselde de accu en nam een kleinood ter opeting. HF legde het tafereel vast inclusief parkeren tussen de bomen.

Er nu was het vooral langs en door de bossen richting Sint-Job-in-'t-Goor. Helemaal daarheen mochten we van de groene niet dus werd er afgebogen richting vraagheide. Mooie opsplitsing in kleine en grote vragen. Aangezien de HH er voor het eerst waren kwam dit verwarrend over, aangezien de HH dergelijke keuzes nooit maken. Iedere vraag heeft recht op bestaan en een eigen carrière.  Uiteindelijk waren de HH de vragen moe en werd er gegeten. Lekker en toch op en naast een boomstam. Vanaf nu is het vooral verder lopen, ferme stukken rechtdoor, genietend van het voorjaarsbriesje en rond de halfvenheide maakt u een bocht erom heen en wordt het tijd het klooster van de trappistinnen op te zoeken. Let wel, bezoek wordt niet op prijs gesteld, uitzicht natuurlijk wel. Wanneer u dit tot u heeft genomen is het verder wandelen op de abdijlaan (vanaf nr 9) en bereikt u met een zekere flair zowel uw auto maar ook het kanaal. Beiden zijn blij u te weerzien.

Daarna ging het retour met de auto en werd er gegeten en gedronken bij en in de gouden leeuw, alwaar de uitbateres eerst een verstop met de HH deed. Maar niettemin kregen wij haar te pakken en even later het gevraagde.

Hoewel ieder zinnig mens zich zal afvragen of het normaal is om met dergelijke buiten temperaturen aan de wandel te gaan kunnen de HH achteraf dit slechts volmondig en volledig bevredigd beamen.

groene route

Het ware leuk u volgende week weer aan dit blog aan te treffen. Voor nu: tot ziens, welterusten, goedemorgen, hee u hier? En je kon zo goed leren! Hoezo? Nou en? Wilders in Australië, geen 3 maar 3,6 %.

HH-carnavalsbelevenissen



Vervent carnavalvierders als de HH zijn, gingen zij richting Noord-Brabant en met name Sprundel. Verkleed als wandelaars wilden wij aan de plaatselijke optocht meedoen en ons mengen in het vrolijke feestgedruis met al haar leuke bijkomstigheden, waarvan wij slechts het laat naar bed gaan en bierdrinken in de schijnwerpers willen zetten. Dat we niet beschikken over RK-achtergrond leek ons geen belemmering. Dat pakte anders uit, want op het moment dat we arriveerden resteerden slechts confetti op de grond, naast bierflesglas en andere feestattributen.

Treinontwerp

Dom misschien, maar de HH waren óf een paar dagen te laat óf veel dagen te vroeg. Hoe dan ook: de wandelaarsoutfit hadden we voor niets uit de kasten gehaald, want geen carnavalsgebeuk. Maar de HH, ja zij, zijn wel vangbaar, edoch niet voor één gat. Daarom snel iets bedacht om de teleurstelling om te smeden naar een meer positieve beleving. Puur toevallig is in de buurt van Sprundel de Bliklooproute uitgezet en nog puur toevalliger beschikten de HH over een papieren uitvoering van de routebeschrijving.( http://www.routesinbrabant.nl/media/docs/bliklooproute2.pdf ) En aangezien 1 en 1 twee is, werden de wandelschoenen in stelling gebracht. HF had voor de verandering weer een keer wel zijn fototoestel meegenomen, zodat weinig een nieuw avontuur in de weg kon staan. Onbedoeld tegen de instructies in, eerst even naar molen De Hoop om daarna naar Fatima haar straat te gaan. Het viel gelijk op dat men hier in Sprundel dingen van Schiedam heeft afgekeken, want veel "te koop"-borden sierden diverse huizen. Benieuwd naar de brouwerij de brouwerijstraat in. Ietwat twijfel bij de Smoutstraat, maar standvastig de Voreneindseweg op.

Kerberos vertelt het niet

 Daar stuitten de HH op een onmogelijke taak. 100 meter na huisnr. 24 staan huizen en de onverharde weg is verdwenen gelijk sneeuw bij een dooiaanval. Dan maar een stuk doorlopen (tevens bezichtigingsmogelijkheid van het eerste dode dier van vandaag: een uiterst zeldzame op-de-rug-lig-ekster) en een pad voor bestemmingsverkeer nemen. Een beetje modderig, maar dat is gelijk en mooie aanleiding om de broeken weer eens bij de was te doen.Geheimzinnig was de nevel boven de sneeuw wel een beetje. Bij de Rucphensebaan nr 48 oversteken om kennis te maken met dood dier numero 2: een veldmuisje. HH had al goede ontvangst en daarom nam hij verderop onder aan de zendmast een wandelsnack. Op het Moervenstraatje is Ros geen paard, maar iets voor nagels en schoonheid. Bovendien zagen we het prototype van de niet zo succesvolle trein. Aan de mini Kerberos vroegen we vriendelijk de weg, maar " we moesten het zelf maar uitzoeken " aldus de bewaker. Het bankje bij de kruising met Bakkersmeer kwam te vroeg voor boterhammenverslinding, de iets eerder gedane waarschuwing voor wielerinstructie ten spijt. Het Bolderbos gingen we niet in, maar verderop langs de sloot was daar dood dier drie. Overigens van onherkenbare origine. Op de Kolkstraat een wakker dier in de vorm van een kikker. De aanwezige herten spraken we aan over hun teamgenoten in en bij de Amsterdamse Waterleidingduinen. Zo, dan nu even stoppen voor van allerlei bij de vogelkijkhut. Fijn hoor om met gevulde buikjes en lege blazen verder te kunnen. Van het volgende stukje is de wheelydog memorabel. Op de Oosteindseweg stikte het van de al dan niet groetende fietsers. Bewoond of niet, maar in ieder geval was deze boerdeij geheel onderhoudsvrij, zo te zien. In tegenstelling tot de boerderij bij de hoek Turfstraat/de Wildert. Daar was meer sprake van nieuwsgierigheid en gluurderigheid van de boer. De Oude Turfvaart leek in de loop der jaren gekrompen. Langs afbrandschuur en dergelijke de Bredasebaan oversteken. Het dienblad was anoniem, net als de schoen, waarvan een stuk verderop een familielid lag. Beiden ontveterd overigens. Bij de boerderij vroegen we elkaar af wat voor dieren daar waren gestald in de stal. We bleven elkaar de antwoorden schuldig.  En toen was daar dood dier nummer vier: een redelijk opgeblazen schaap.

Dodedierenalmanak

 Reden genoeg voor de HH om terug te lopen naar de auto. Enige opmerkingen aangaande carnavaleske bouwdingen werden nog geuit en daarna was het uit met de pret retteketet. Hadden we u al verteld dat de HH onderweg allerlei vrolijke liederen, al dan niet van HH-makelij, uit volle borsten lieten klinken? Afsluitend werd te Capelle bitterballen en dubbele Leffe's genomen.

Spontaan in België

Waar komt toch die spontane drive vandaan dat de HH iedere vrijdag moeten wandelen? Beste lezers, wij weten het ook niet. Zijn wij zo fijnmazig? Hebben wij deze gevoelens? Spraken wij het nooit en te nimmer af? Het is ons onduidelijk. Maar hoe het ook is, wij wandelen gestaag en op zijn tijd.

Wij hadden slechte voorbereiding en geen zin en zo. Op die manier kwam HH HF halen en hadden zij geen voorbereiding. Gelukkig is de kofferbak van HH bijzonder diep en voorzien van diverse wandelroutes, leuk of niet.


Op weg naar het o zo pittoreske België bespraken wij o.a. de problemen met de Fyra. Met name op de terugweg hadden wij nog niet gememoreerd of er deed zich ter zijkant een aangezicht voor. Weliswaar oud materieel maar niettegenstaande werd er wel doorgereden.

Over doorrijden gesproken, wij deden deze:

Bijschrijft der wandeling

Dat betekent stoppen bij een destijds genoemde horeca gelegenheid en daar de schoenen heel snel omwisselen. Dat laatste lukte wonderwel zodat wij direct een aanvang konden maken en de straat overstaken om de route te aanvangen. Hoewel reeds in den beginne wisten wij nog van de vorige keer dat de wandeling al direct bij aanvang mis liep. Gelukkig nu weer want HF wilde op zijn gepaste humorwijze  HH in de fout laten gaan. Maar dat lukte niet want HH had de list doorzien en wenste inspraak in de route. Toen moest HF wel met zijn billen bloot en bleek dat er een list aangewend was om HH van zij wijs te brengen. Maar dat gaat niet gebeuren dus met aanpassing van HH werd gewoon de juiste route aangehouden die echt niet 16,5 km bedraagt maar dit terzijde.

Doorlopen is het motto en genieten van de schoonheid onderweg. De HH memoreerden het a.s. mei weekend alwaar zij zich uit de naad en sloffen zullen lopen om u lezers van genot te voorzien. Maar ook dit terzijde....

start ener route

Impressies van de route werden vastgelegd en een deel ervan is hier terechtgekomen.

Het weer wenste deze keer geen regen te verstekken dus daarom vooraf helaas, maar wij waren zover gekomen dat de rest moest volgen. Wat dacht u van kleine mannen in het verschiet? Maar wij zagen ze en hebben ze vastgelegd. Wachten kon edoch niet dus doorlopen was het devies. En zie, de HH deden dit.  Ook na aarzelen en wederom aarzelen en nogmaals aarzelen werd het paterspad gekend en gedaan. Nu wij het toch over het weer hebben: dat was in drie letter grepen fantastisch. Waarom de HH dit verdienen? Wij hebben natuurlijk ideetjes maar de werkelijkheid is altijd net ff scherper.

Wanneer u de zuid route van de markwandeling aanhoudt dan zult u zeker wanneer u de beschrijving volgt op enig moment het merkske oversteken. Zie daar een mooi foto moment. Oplettende lezers zullen zich herinneren dat ooit de HH werden geconfronteerd met hooglanders die erg opdringerig werden, wellicht aangegrepen tot...


Niettemin gingen de HH gewoon verder, zeker nadat het zoveel  moeite had gekost om het de moeite waard deel van de route te vinden. Tip: laat u niet weerhouden door verboden toegang. Tip 2: Merkske.

Onderweg gaat u diverse kapelletjes zien, de een nog dan de ander. Maar laat u zeker beïnvloeden net als de HH.
Het bankje kwam dit keer precies op tijd zodat om 1300 uur de boterhammen en puntjes genuttigd konden worden. Wij konden niet neerzitten aangezien het bankje was voorzien van nattigheid.

Café in Holland passeert u na de molen evenals het gele witte optrekje. ( het withof). Vanwege het gebrek aan groene bebossing konden wij u een aangenaam doorkijkje presenteren.

Passanten van het dierenrijk willen wij u niet onthouden zeker niet omdat het van die aangename exemplaren betreft. Weest gerust net als de HH. Er gebeurt u niets.

Eindelijk konden wij verder wandelen en zoals zo vaak deden wij aan het einde eigen inbreng zodat de steen fabriek met zijn zo leuke meertjes deze eer niet kon worden aangedaan. Maar terugbladeren brengt u naar elke gewenste info op dit punt.

Vervolgens kwamen wij terug op ons beginpunt zodat de thuisreis aangevangen kon worden. Oud-IJsselmonde met de bekende kroeg werd ons deel. Bittergarnituur deze keer niet zodat de ene H de andere op dit punt zal moeten aanvullen in een volgend verhaal.
Tot spoedig.

Water alom

Winterpret

 De hiernavolgende informatie berust nauwelijks op waarheid en waar dat wel het geval mocht zijn, kunt u gerust van ons aannemen: dat is louter toevallig en niet zo bedoeld. Dit alles geldt ook al voor hetgeen u net heeft gelezen. HH die wandelen bestaan niet. En zeker niet op een dag dat het vanaf zeker 07.30 uur tot en met 14.39 uur aanhoudend nat is. Verslag doen van een wandeling op een dergelijke dag riekt dan ook naar leugen en achterklap. Om van roddel nog te zwijgen. Zou HF HH ophalen per auto om vanuit Capelle naar Vught te rijden? Onzin, over mijlen op zeven gesproken. Nog ongeloofwaardiger wordt het, als HF beweert, dat hij bij aankomst bij HH een diep in studieboeken gedoken damesvrouw zou aantreffen. Weet u wat; we doen gewoon of dit al wel allemaal gebeurd is en we spelden u gewoon een verhaal op de mouw. Kan ons het schelen. Onderweg naar Vught haalden de HH een bepaald aantal scooters en motoren uit GB in. Niets bijzonders natuurlijk op een mooie zonnige dag in Februari 2013. Verder geen vervelende dingen tot aan de parkeerplaats bij restaurant de Vughtse Heide. Hoewel stralend weer en het feit dat de HH fietsend waren gekomen, diende de auto op een aardig doordrenkte zandparkeerplaats neergezet te worden. Schoenen werden uiteraard niet gewisseld. Wel werden parasols ontvouwen. Zonder enig moment van twijfel het juiste pad gekozen en een wandeling begonnen, want een terrasje pikken doen de HH nooit. Is tegen hun natuur in. De natuur gingen ze wel in om een ontmoeting te doen met de IJzeren Man, die zich eigenlijk onzichtbaar in de omgeving van Vught begeeft. Onverlaten beweren dat de genoemde Man is vernoemd naar een stoombaggermolen. Enige voorzichtigheid onzerzijds was dan ook wel geboden. De ontmoeting vond inderdaad plaats, maar van handenschudden kwam niets. Veel te warm voor. Wel spraken de HH nog een tweetal ingewijden omtrent de gang van zaken van vroeger en nu. 

Ingewijden

Aftreden van Hare Majesteit Koningin Beatrix Wilhelmina Armgard van Oranje-Nassau enz.enz.enz. kwam even ter sprake, maar niets wijst ook maar een spiering in die richting. Bij onachtzaamheid dodelijke stromen doorwaadden was de volgende opgave. De HH gaven een beetje op. Daarna mengden de HH zich een tijdje tussen de in groten getale toegestroomde zonne-aanbidders en midgetwatergolfspelers. Na enige tijd losgerukt en de Vughtse Heide op. Weinig te merken van militaire zaken zoals een stormbaan en een kazerne. Toen iets waarvoor we toch even uw volledige aandacht willen vragen. Hier mag u niet aan twijfelen, wat hiervoor ook beweerd is.
De fusilladeplaats bij Kamp Vught, waar 329 nederlandse mannen zijn doodgeschoten. Een foto van het daar staande monument hierbij. Nu weer even in de kwinkslagsfeer. Verder ging het langs een grote speelplaats, waar men een gebouw heeft gevonden, waar naast informatie en EHBO, ook nog eens sprake kan zijn van muntverkoop. Als dat niet ongelooflijk is, dan weten wij het ook niet meer. HH kon ternauwernood een aanval van een vijandelijke boomstronk afweren en even later liepen we tussen drooggevallen vennen door, terwijl onze routebeschrijving het tegendeel daarvan beweerde. Om enigzins in de schaduw te kunnen eten kozen de HH de open lucht onder een brug. Dit geheel ingegeven door de titel van een liedje van de Red Hot Chili Peppers. Boterhammen, broodjes, vuurwerk, flesjes water en onder meer zeer bruikbaar afval waren hier ergens verscholen en gelukkig werden de HH telefonisch in kennis gesteld van waar en hoe verstopt. Duidelijk misselijk van al die dingen maar weer verder om in Den Bosch iets te zien wat om het even een paar weken geleden bekeken had kunnen worden. Een afwatering met bijpassend pontje. De HH dachten dat ze binnen waren en van dat pontje gebruik konden maken om door middel van krachtsinspanning een pondje kwijt te raken en de Bossche Broek te betreden. Helaas bleek het pontje voor buiten gebruik en het ontbrak ons ten enen male aan de middelen om of onszelf naar buiten of het pontje naar binnen te brengen. Met al de advocatuur- en andere adviesbureau's in die omgeving had goede raad duur kunnen komen te staan. De HH kozen voor een eigen oplossing en langs de gedenksteen voor de dappere Ron en het benzinestation in ruste door de tunnel van 2010 naar de straat in Vught, die de naam van de Vader des Vaderlands eer aan doet. Bij de Geslaagde Landing gingen onze gedachten eerst uit naar het WO II- vliegtuig in de omgeving van Oosterhout/Oosteind. Een andere kunnen we ons noch voorstellen noch bedenken. Op de Loonse Baan aangekomen werd het niet gemakkelijker. Misschien nieuwbouw bij de Loyolalaan ( waar de toyota-auto ons dwarsboomde), zeker nieuwbouw aan de Postweg en dan maar eens het juiste pad volgen. Hetere en koudere vuren waren de HH eens ten deel gevallen, zodat oplossing in de vorm van van alles voorhanden was. Of de honden bij de parkeerplaats de geslachtsdrift van de baasjes afgekeken hadden, was niet de vraag. Wel hoe komen we hier vandaan. Was eigenlijk zo gepiept, ook al was niet overal het glaswerk op slinkse wijze meegenomen. Vlak na Tilburg gingen een aantal bestuurders van auto op het gras op de middenberm nabij de vangrail een vergadering doen (inclusief stoomstrijkijzer o.i.d.), maar zo niet de HH. Nee, die moesten helemaal naar Oud-IJsselmonde voor de belegde vergadering in de hollandse variant van Le Lion D'Or. De belofte van de bokbieren werd eigenlijk onmiddelijk ingetrokken, want de serveerster was net een uur in dienst. Westmalle tripel en Palm mochten toen het bittergarnituur om zeep helpen. Een beetje commotie bij de pin/contantvraag daar gelaten verliep alles verder vlekkeloos en mochten de HH de niet-wandeling nu geheel afsluiten.